در سوگ پير مراد و پور مريد


در سوگ پير مراد و پور مريد

گويا همين ديروز بود كه در سوگ امام عارفين مي‌گريستيم و به فرزندش سر سلامتي مي‌داديم. اما اينك در آستانه غم جانكاه ششمين سالگرد رحلت امام، در سوگ فرزندش احمد نشسته‌ايم. راستي چه زود گذشت فراق امام و چه سخت گذشت اين فراق پدر بر امت و فرزند و چه زود اين فراق فرزند به وصال مبدل گشت. و فرزند در كنار پدر سر بر بالينش نهاد.

چه كسي باور مي‌كرد كه آن خورشيد فروزان رو به خاموشي نهد، تازه داشتيم به خود مي قبولانديم كه خورشيد هم غروب مي‌كند اما در كنار غروب خورشيد، دلخوشي ما به ستاره‌اي بود كه از بركت وجود خورشيد در آسمان ايران به يادگار گذاشته شده بود، اما چه كنيم كه آن ستاره نيز امروز به دنبال غروب خورشيد، غروب كرده است.

اماما، اي عارف هميشه عاشق و اي فقيه و حكيم صمداني و اي عامل به دين و اي محي الدين و اي امام زاهد و اي احياگر قرن و امام مستضعفين و اي فرياد رس مظلومان، اي كه توحيدت خالص و در تسليم، رضا، توكل، زهد، ورع، تقوا، طهارت نفس، خشوع و خضوع، بندگي، حق و خدمت به خلق در اوج بودي، اي كه ولايت ائمه و انبياء و نور خدا را در عالم برافروختي و چراغ هدايت را به دست جوانان اين مرز و بوم دادي و خود از ميان ما رفتي. ما امروز در هجران تو و در ششمين سالگرد و عروج ملكوتيت كه با دلي آرام و قلبي مطمئن به جوار حق شتافتي و ما را داغدار كردي، داغدار يادگار بي بديل و فرزند دلبندت، مشاور و امين و محرم اسرارت هستيم. البته و صد البته اي امام هرچند در فراق تو و در فراق فرزند دلبندت كه وقتي او را مي ديديم به ياد تو و فداكاريهايت مي‌افتاديم، زيستن بسيار دشوار است، اما به فرموده امام المسلمين و جانشينت اين فرزند زهرا، (مرگ احمد يك امتحان الهي بود) و ما نيز راضي به رضاي الهي هستيم. اي احمد عزيز تو نيز همانند پدر بزرگوارت، ويژگي هاي بارز او را به ارث برده بودي، تو نيز در صراحت و صداقت در گفتار و كردار و عدم تملق و وابستگي به ظواهر دنيوي، پيوند عاطفي و عميق با مردم، حساسيت خاصي به نظام و ولايت فقيه داشتي و ستون محكم و پشتوانه قوي نظام اسلامي همچون او بودي.

مگر نه اين است كه احمد همه حيثيت، زندگي، جواني و وجود خود را در زمان حيات امام، وقف انقلاب و نظام و مردم كرد و پس از رحلت امام نيز همچون ستوني محكم پشتوانه انقلاب و نظام و ولايت فقيه بود. احمد نيز همچون امام و مقتدا و رهبر و مرادش، غنچه‌اي از يادگار مصطفي(ص) و نگيني از عرش اعلي و گلي از گلزار سادات و وارث خميني و عاشق مردم بود و مردم هم عاشق او. او بوي خميني مي داد و خميني نيز بوي رسول الله و او نيز بوي خدا مي داد. سربازي فداكار براي رهبر عظيم الشأن انقلاب اين خامنه‌اي عزيز و فرزند زهرا بود. آنچنان زيست كه زيبنده نام بزرگ خاندان خميني بود.

او فراق پدر را تاب نياورد و براي همجواري با مراد خود لحظه شماري مي كرد و بالاخره از ميان ما رفت و ما نيز به فرموده رهبر عزيزمان: اكنون كه يادگار امام از ميان ما رفته و ما را در فقدان خود مهموم به جاي گذاشته است، شكوه اين غم جانكاه را به پيشگاه صاحب و مولاي خود حضرت بقيه الله اعظم مي‌بريم.

اينك، اينك در غم هجران عزيز سفر كرده خود، دست بيعت به رهبر عزيزمان مي‌دهيم به خداي خميني اين بزرگ سكاندار انقلاب جهان اسلام سوگند مي خوريم كه هرگز تنها و بي ياورش نگذاريم و هيچگاه عشق خميني از ياد نبريم. و اين انقلاب با نام خميني بشناسيم. چه آنكه اين انقلاب در هيچ جاي دنيا، بي نام خميني شناخته شده نيست. والسلام