اقبال لاهوري

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

خودشناسي و دلالت‌هاي تربيتي آن از منظر اقبال لاهوري

قيمت مقاله الكترونيكي: 
1500تومان

سال بيست و هفتم ـ شماره يازدهم، پياپي 254 (ويژة علوم تربيتي)

ایراندخت فیاض / دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه علامه طباطبائی         Iranfayyaz@yahoo.com
محسن خوشناموند / دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه علامه طباطبائی         M.khoshnamvand@gmail.com
مریم عشوری / دانشجوی دکتری فلسفه تعلیم وتربیت دانشگاه الزهرا علیها السلام        maryameashouri@yahoo.com
دريافت: 27/05/97                    پذيرش: 04/10/97
چکيده
یکی از پایه‌های اصلی پرورش فضائل اخلاقی و تکامل معنوی، خودشناسی و معرفت نفس است، و تا انسان این مرحلة دشوار را پشت سر نگذارد، به هيچ‌‌یک از مقامات معنوی نایل نخواهد شد؛ به همین دلیل اندیشمند شهيری مانند اقبال لاهوری، به بررسی دقیق و جامع این مسئله پرداخته است. هدف این پژوهش تبیین راه‌کارهایی برای رسیدن به خودشناسی و تربیت نفس در آدمی است تا از این طریق راه سعادت برای انسان هموار گردد.    
این مقاله به روش توصیفی ـ تحلیلی، به فلسفة خودی اقبال پرداخته است. فلسفه‌ای که مبنایش آزادی نفس از قیود بشری، و رهایی از سلطه و استکبار جهانی است. تحقق این امر، در بستر عوامل و زمینه‌های متعددی، از قبیل: تعبد، عشق، آزادی و... میسر است. در این مقاله راه‌کارهای تربیتی، با تکیه بر فلسفة خودی اقبال، استنتاج و تبیین شده است. حرکت بر اساس این تدابیر و عمل نمودن به آنها، سلامت فرد و جامعه را تضمین خواهد کرد.
کلیدواژه‌ها: اقبال لاهوری، خودشناسی، هویت، آزادی، دلالت تربیتی.


 

سال انتشار: 
27
شماره مجله: 
254
شماره صفحه: 
45

جستارى در مفهوم و ماهيت تجربه دينى از ديدگاه اقبال لاهورى

معرفت سال بيست و يكم ـ شماره 183 ـ اسفند 1391، 69ـ83

على پريمى*

چكيده

اقبال لاهورى از منظر تجربه دينى به دين نگريسته و اساس معرفت دينى را تجربه دينى مى داند. از اين رو، رويكرد دين شناسى اقبال تحت رهيافت  تجربه دينى است كه به دين به منزله معرفتى كه محصول نوعى تجربه است مى نگرد. او معرفت دينى را تفسير تجربه دينى، و مانند ديگر تجربه هاى انسان، معرفت بخش مى داند. اقبال اولين كسى است كه از تجربه دينى و همسان بودن وحى با آن سخن به ميان آورده و از تحويل و ارجاع وحى اسلامى به تجربه دينى سخن گفته است. اين ديدگاه داراى لوازمى همچون نفى سرشت زبانى وحى، نفى عصمت پيامبر و خطاپذيرى وحى، بشرى بودن و الهى نبودن دين، نفى خاتميت و بسط تجربه نبوى مى باشد. هدف نوشتار حاضر، بيان توصيف ماهيت تجربه دينى و تبيين رويكرد معرفت شناسى، روش شناسى و دين شناسى و تجربه دينى اقبال مى باشد كه با روش توصيفى و تحليلى، با تبيين ديدگاه اقبال به پيامدها و اشكالات و نقد و بررسى آن خواهيم پرداخت.

 

كليدواژه ها: اقبال لاهورى، تجربه دينى، معرفت دينى، تجربه، دين، وحى.

سال انتشار: 
21
شماره مجله: 
183
شماره صفحه: 
69
محتوای تغذیه