توسل

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

نقش روش الگويى در درونى سازى توسل

سال بيست و چهارم ـ شماره 215 (ويژه تعليم و تربيت ارزش ها)

مهدى زمانى مزده / كارشناس ارشد علوم تربيتى مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره

zamanimahdi@chemail.ir                       

محمد بهشتى / استاديار پژوهشگاه حوزه و دانشگاه                        mbeheshti@rihu.ac.ir

دريافت: 13/5/93               پذيرش: 19/2/94

چكيده

براساس درونى سازى، يك ويژگى اخلاقى يا محتواى تربيتى به تدريج و طى فرايند تربيت، آموزش، يادگيرى يا تجربه فردى، در نهاد، شخصيت و هويت فرد جا گرفته و پايدار مى گردد؛ به گونه اى كه شخصيت فرد با آن ويژگى تركيب و به تعبير علم اخلاق «ملكه نفسانى» و به تعبير قرآنى «شاكله» او گرديده، رفتار ناشى از آن در همه حالات، چه پنهانى و چه آشكار از متربى صادر مى شود. پژوهش حاضر به چگونگى درونى سازى ارزش توسل به پيشوايان معصوم عليهم السلام توسط مربى از طريق روش الگويى مى پردازد. پس رويكرد در اين مقاله به اين صورت است كه در رابطه با روش الگويى ابتدا به صورت كلى نكات و مباحث مهم آن روش مورد بررسى قرار گرفته، و در آخر هر بحث، شيوه استفاده و كاربرد آن در درونى سازى توسل به پيشوايان معصوم عليهم السلام بيان شده است.

     در اين نوشتار، مباحث مهمى كه در روش الگويى مطرح است، از قبيل تعريف، نكات مهم در به كارگيرى اين روش و... مورد اشاره قرار مى گيرد تا نقش اين روش در درونى سازى ارزش توسل مشخص گردد.

 

كليدواژه ها: روش الگويى، درونى سازى، توسل، پيشوايان معصوم عليهم السلام.

Marifat____________________________________________________________ Vol. 24, No 8, Aban 1394

 

سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
215
شماره صفحه: 
61

جايگاه اعتصام به خدا در كلام امام سجاد عليه السلام (2)

سال بيست و سوم ـ شماره 205 -دي 1393

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح

چكيده

آن گاه كه انسان با بلا و خطر مواجه مى شود، سراغ خداى متعال مى رود و از او يارى مى طلبد. يارى از خداوند در تنگناها و گرفتارى ها، ناشى از ضعف ايمان انسان است؛ انسان موحد واقعى همواره و در هر حال، به خداى متعال نيازمند و از او يارى مى جويد.

امام سجاد عليه السلام در اين فراز از دعا به خدا اعتصام مى جويند، نه براى ضرر دنيوى، و يا عذاب اخروى؛ چون خود را همواره نيازمند او مى بيند. حضرت با نهايت خضوع و تواضع، به فرشتگان و بندگان صالح خداوند توسل جسته، از خدا مى خواهد كه به حق آنان برايشان منت نهند. اين مقاله به شرح تفصيلى اين موضوع مى پردازد.

كليدواژه ها: دعا، توسل، عذاب اخروى، نگرانى دوستان خدا.


 اين مقاله قلمى شده درس اخلاق علّامه مصباح براى طلاب علوم دينى در دفتر مقام معظم رهبرى در قم مى باشد.

سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
205
شماره صفحه: 
5

جايگاه اعتصام به خدا در كلام امام سجاد عليه السلام (1)

سال بيست و سوم ـ شماره 204 -آذر 1393

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح

چكيده

اين مقال شرحى است بر مناجات معتصمين امام سجاد عليه السلام. ازآنجاكه انسان بيشتر نيازهاى خود را مستقيما به وسيله اسبابى كه در اختيار دارد تأمين مى كند، خود را نيازمند آن اسباب مى پندارد. ازاين رو، گمان مى كند از مسبب الاسباب بى نياز است. به همين دليل، وقتى نعمت هاى بى كران الهى در اختيار ماست و نيازهاى ما را برطرف مى كند، و با اسبابى در اختيار خود، مشكلات خود را برطرف مى كنيم، خود را بى نياز از خدا مى پنداريم. اين امر ناشى از غفلت و جهل به اين حقيقت است كه خداى قادر متعال، نيازها و حوايج ما را برطرف مى كند. اين در حالى است كه خداى متعال همواره از ما مى خواهد كه به اسباب ظاهرى اعتماد نكنيم؛ چون اختيار آن اسباب نيز در دست خداست؛ تا او اراده نكند، كارى از آنها ساخته نيست. به همين دليل، امام سجاد عليه السلام سفارش مؤكد دارند كه نبايد به غير خدا اميد بست، ما محتاج خداى متعال هستيم.

كليدواژه ها: اعتصام، اسباب، توسل، احساس نياز به خدا.


سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
204
شماره صفحه: 
5

نجواى توسل جويندگان به معبود (2): توسل از منظر پيشوايان معصوم عليهم‏‌السلام

معرفت سال بيست و دوم ـ شماره 189 ـ شهريور 1392، 5ـ10

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح1

چكيده

اين مقاله شرح و تفسيرى است بر كلام امام سجاد عليه السلام، كه به بحث از توسل و تقرب به خداى سبحان مى پردازد. انسان از آن جهت كه داراى فقر ذاتى است، هيچ چيز از آن خود براى عرضه و تقرب به خداى سبحان ندارد. ايمان هم چيزى است كه خداى سبحان به او بخشيده است. انسان به دليل اين فقر ذاتى، نمى تواند وسيله اى به سوى خدا عرضه كند و به آن وسيله تقرب جويد؛ چون واسطه بايد عرضه شدنى باد و خداى سبحان غنى مطلق است.
امام سجاد عليه السلام مى فرمايند: «ما دو وسيله براى توسل و تقرب به خداى سبحان داريم: عواطف و رحمت و شجاعت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله» تنها ابزار نيل به قرب الهى، شفاعت معصومان عليهم السلام است.

كليدواژه ها: توسل، شفاعت، رحمت الهى، معصومان عليهم السلام.

سال انتشار: 
22
شماره مجله: 
189
شماره صفحه: 
5

نجواى توسل جويندگان به معبود (1): شرح مناجات متوسلان

معرفت سال بيست و دوم ـ شماره 188 ـ مرداد 1392، 5ـ10

آيت اللّه علّامه محمدتقى مصباح1

چكيده

در آموزه هاى دينى سفارش فراوان شده است كه در توسل بايد از «وسيله» بهره برد و مهم ترين وسيله، تقرب به خداى سبحان، اولياى الهى و انبيا هستند كه بالاترين آنها، پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله مى باشند. مؤمنان خطاكار با توسل به انبيا و اولياى الهى و درخواست شفاعت از ايشان، مورد عفو و گذشت خداى متعال قرار مى گيرند.

ازآنجايى كه انسان موجودى به تمامه فقر ذاتى است و همه نعمت هاى مادى و معنوى كه در اختيار دارد، نعمت هاى خدادادى است، دائما نيازمند اوست و ازاين رو، براى رفع مشكلات زندگى خويش، همواره نيازمند توسل به اولياى الهى است. اين نوشتار به تفصيل به اين موضوع مى پردازد.

كليدواژه ها: توسل، شفاعت، فقر ذاتى، رحمت الهى.

سال انتشار: 
22
شماره مجله: 
188
شماره صفحه: 
5
محتوای تغذیه