خداشناسى

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

بازخوانى دلالت آيه ميثاق بر علم فطرى حضورى انسان به خدا با تأكيد بر ديدگاه استاد مصباح

سال بيست و چهارم ـ شماره 217 (ويژه كلام)

 

 

غلامعلى عزيزى كيا / استاديار مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره                      azizikia@qabas.net

دريافت: 24/9/93               پذيرش: 17/8/94

 

چكيده

از جمله راه هاى شناخت خداى سبحان شناخت شخصى يا شهودى اوست. قرآن كريم در برخى از آيات به اين نوع شناخت اشاره كرده است. عالمان مسلمان، از جمله مفسران، مباحث فراوانى در باب مفاد آيات مربوط به اين موضوع مطرح كرده اند. پژوهش حاضر با روش توصيف و تحليل در پى بررسى مهم ترين اين ديدگاه ها با تأكيد بر ديدگاه تفسيرى آيت اللّه مصباح، از دو آيه 172 و 173 سوره «اعراف» است و به نتايج زير دست يافته است: آيات سوره «اعراف» بر اصل مواجهه و شناخت حضورى بنى آدم نسبت به خدا دلالت داشته، ولى كيفيت و زمان و مكان آن بر ما معلوم نيست و در آيه بيان نشده است. در روايات اهل بيت عليهم السلام نيز بر شخصى بودن شناخت يادشده در اين آيات تأكيد شده است. ميزان شناخت شخصى بشر نسبت به خدا به اندازه ظرفيت وجودى محدود انسان است و او هرگز احاطه بر ذات خدا نخواهد يافت. افزون بر ذات خدا، شناخت حضورى اوصافى نظير خالقيت، ربوبيت و رازقيت او نيز براى آدمى وجود دارد.

 

كليدواژه ها: خداشناسى، خداشناسى حضورى، علم حضورى به خدا در قرآن، عالم ذر.


سال انتشار: 
26
شماره مجله: 
217
شماره صفحه: 
13

افق خداشناسى در انديشه ابن سينا و سهروردى

سال بيست و سوم ـ شماره 206 (ويژه فلسفه)

مجيد احسن[1]

چكيده

ابن سينا و سهروردى به منزله سرآمدان دو فلسفه مشاء و اشراق در جهان اسلام با تأثيرپذيرى از متون دينى، بحث از خداشناسى را وجهه همت خود قرار داده و تمام تلاش خود را براى تبيين آن به كار گرفته اند. مبانى خاص و روش فلسفى متفاوت اين دو انديشمند مسلمان ـ كه يكى با وفادارى به روش بحثى ـ استدلالى ارسطويى و با رنگ و بوى وجودى به حل و فصل اين مسئله اقدام مى كند و ديگرى با دخالت دادن شهود در كنار استدلال به عنوان ابزارى مهم در فهم حقايق، مسئله مذكور را بر پايه نور تبيين مى كند رهيافت هاى مختلفى را در بحث خداشناسى به ارمغان مى آورند. اين نوشتار با روش تحليلى ـ توصيفى مى كوشد با نگاهى فراتاريخى و پديدارشناختى ديدگاه اين دو فيلسوف شهير را در باب خداشناسى بررسى كند. اين بررسى روشن مى كند كه ملاحظات ابن سينا و تبيين هايى كه براى اثبات واجب و صفات او ارائه كرده است دقيق تر از شيخ اشراق مى باشد.

 

كليدواژه ها: ابن سينا، شيخ اشراق، خداشناسى، واجب الوجود، نورالانوار، توحيد، صفات الهى.



[1] دانشجوى دكترى فلسفه تطبيقى دانشگاه شهيد مطهرى تهران. ahsan.majid62@gmail.com

دريافت: 29/9/92               پذيرش: 19/7/93

سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
206
شماره صفحه: 
35
محتوای تغذیه