تربیت اخلاقی

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

تحلیل تربیت اخلاقی نادینگز و نقد آن بر مبنای آراء علامه طباطبائي

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

معرفت شماره 264-آذر 1398

حميد احمدي هدايت / دكتري فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه شاهد    ahmadi@shahed.ac.ir 
نجمه احمدآبادي آراني/ دانشجوي دكتري فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه پيام نور تهران    najmeh.ahmadabadi@gmail.com
مريم نادري/ دکتری فلسفة تعلیم و تربیت دانشگاه الزهرا علیها السلام    dr.naderi.m@gmail.com 
دريافت: 30/2/98                    پذيرش: 24/7/98
چکيده
هدف پژوهش حاضر، تحلیل تربیت اخلاقی نل نادینگز و نقد آن بر مبنای نظریات علامه طباطبائي است. این پژوهش، به دنبال پاسخ‌گویی به دو پرسش اساسی است: نخست ماهیت تربیت اخلاقی نادینگز چگونه است؟ دوم، مهم‌ترین نقدهای وارده بر تربیت اخلاقی نادینگز بر مبنای دیدگاه علامه طباطبائي چیست؟ با توجه به ماهیت پژوهش، از روش‌های تحلیلی ـ تطبیقی و انتقادی استفاده شده است. یافته‌های پژوهش نشان داد نادینگز با رد جهان‌شمولی اخلاقی، هدف تربیت اخلاقی را کسب قابلیت‌های لازم برای زندگی بهتر در جامعه و ایفای نقش شهروندی می‏داند. نادینگز انسان و طبیعت آن را محور تربیت اخلاقی قرار می‌دهد و بر نقش انحصاری عواطف، تأکید می‌کند. از سوی دیگر، علامه طباطبائي با نگاهی متفاوت به تربیت اخلاقی می‌نگرد. با توجه به تفاوت‌هایی که در آراء اخلاقی علامه و نادینگز وجود دارد، نظریات اخلاقی این دو مورد مقایسه و نقد قرار گرفت. از مهم‌ترین نقدهای واردشده بر تربیت اخلاقی نادینگز بر مبنای دیدگاه علامه، می‌توان به مؤلفه‌هایی ازجمله: نسبیت‌گرایی، رویکرد سکولاریستی، غفلت از سیر و سلوک فردی، تأکید افراطی بر عاطفه گرایی و تعاملات بیرونی در تربیت اخلاقی اشاره کرد.
کلیدواژه‌ها: نادینگز، علامه طباطبائي، تربیت اخلاقی.


تربيت اخلاقي با رويكرد تطبيق بر قاعدة لاضرر

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

سال بيست و هشتم ـ شماره اول، پياپي 256 (ويژة اخلاق)

محمد قدرتی/ دانشجوی کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه اردکان    mohamad.ghoodrati1373@gmail.com
حسین غفوری چرخابی/ استادیار گروه فقه و حقوق دانشگاه اردکان     h.ghch@yahoo.com
دريافت: 24/04/97                    پذيرش: 05/10/97
چكيده
اين مقاله با نگاهی نو به اخلاق و فقه در حوزة تربیت، بین مدارس و والدین پیوند برقرار کرده ‌است، و با روش توصیفي ـ تحلیلی و استفاده از منبع عظیم اخلاق، یعنی قرآن کریم، و نیز سایر متون اخلاقی، به بررسی تطبیقی قاعدة لاضرر در تربیت اخلاقی والدین و معلمان پرداخته‌است. برطبق قاعدة لاضرر، هرگونه ضرر رساندن، اعم از مادی و معنوی، و روحی و جسمی، نهی شده ‌است؛ زیرا حیثیت و کرامت انسانی از مهم‌ترین سرمایه‌های معنوی دانش‌آموزان به‌شمار می‌رود. هرگونه ضرر روانی و یا خدشه‌دار کردن کرامت افراد جامعه با قاعدة لاضرر منافات دارد. در خانواده و مدارس نیز باید جسم و روان فرزندان و دانش‌آموزان از هرگونه لطمه و آزار مصون بماند، و تکریم و رعایت احترام از جمله حقوق مسلم آنان است. معلمان و والدین با متخلق شدن به صفات اخلاقی، مانند: یگانگی ظاهر و باطن، تواضع، مهربانی، عدم تنبیه، می‌توانند شخصیت فرزندان را حفظ کنند؛ زیرا ضرر رسیدن به شخصیت آنان، موجب عقده‌های روحی و روانی می‌گردد، و این امر به جامعه و اطرافیان ضرر وارد می‌کند.
کلیدواژه‌ها: قاعدة لاضرر، تربیت اخلاقی، ضرر معنوی، معلمان، والدین، خانواده.


سال انتشار: 
28
شماره مجله: 
256
شماره صفحه: 
35
محتوای تغذیه