سيدمحمدصادق موسوي نسب

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

نقش اسلامى سازى محتواى آموزشى در درونى شدن ارزش هاى اسلامى

معرفت سال بيست و يكم ـ شماره 179 ـ آبان 1391، 15ـ30

سيدمحمدصادق موسوى نسب*

هادى رزاقى**

حسين خطيبى***

چكيده

شكوفاسازى و درونى سازى ارزش هاى اسلامى و هويت سازى بر اساس آنها، روش هاى مستقيم و غيرمستقيمى دارد. به اذعان كارشناسان تربيتى، روش هاى غيرمستقيم، تأثير بهتر و بيشترى در فرايند تربيت و شكوفا نمودن استعدادهاى درونى دارند. يكى از روش هاى غيرمستقيم تربيت، تلفيق ارزش هاى الهى در كتاب هاى علمى و آموزشى، و اسلامى سازى محتواى آنهاست. كتاب اسلامى ـ حتى اگر محتوايش علوم رياضى و تجربى باشد ـ كاركرد ارزش آموزى خواهد داشت.

     تحليل نقش اسلامى بودن محتواى كتاب ها در درونى شدن ارزش هاى اسلامى، در گرو شناخت دقيق محتواى اسلامى است. پس از شناخت معيارهاى بازشناسى محتواى اسلامى از غيراسلامى، پنج نقش و كاركرد اساسى، براى كتاب اسلامى در درونى شدن ارزش ها به دست مى آيد. نقش هايى چون توحيدپرورى، عقل پرورى، نقل آموزى، تكامل بخشى و ارزش آموزى، كاركردهايى هستند كه به طور غيرمستقيم و تدريجى موجب درونى شدن ارزش هاى اسلامى مى شوند. نتيجه درونى شدن ارزش ها به وسيله كتاب اسلامى، تربيت انسانى كامل و ساختن هويت و شخصيتى اسلامى خواهد بود.

 

كليدواژه ها: تحليل محتواى كتاب ها، اسلامى سازى محتواى آموزشى، كتاب درسى اسلامى، علم اسلامى، محتواى برنامه درسى، روش هاى درونى سازى ارزش هاى اسلامى.

سال انتشار: 
21
شماره مجله: 
179
شماره صفحه: 
15

موضع حكومت علوى در تربيت دينى;حساسيت يا بى تفاوتى؟

موضع حكومت علوى در تربيت دينى;
حساسيت يا بى تفاوتى؟

سيدمحمّدصادق موسوى

 

مقدمه

مدتى است جوامع غربى، از سنّت قديم در تربيت دينى و سياست هاى كلى و راهبردهاى آموزشى آن به شدت انتقاد كرده، روشى را كه در آن از يك دين خاص جانب دارى مى شود، رد مى كنند. مسأله اين است كه آيا معلم يا نظام آموزشى مى تواند و حق دارد در فرايند تعليم و تربيت دينى، اصول دين خاصى را به عنوان دين برتر و حق معرفى كند يا نه؟

مخالفان ضمن آن كه شيوه مذكور را تحت عنوان «روش تلقينى» تقبيح و رد مى كنند، پيشنهاد ديگرى دارند. آنان معتقدند وظيفه مربيان فقط آن است كه اديان را عرضه كنند; انتخاب يكى از آن ها بر عهده دانش آموزان و مخاطبان است. گاهى هم ادعا مى كنند كه راه موفقيت در تربيت دينى همين روش است و مى گويند: در جوامع پيشرفته، اتخاذ موضع بى طرفى پسنديده تر است. نوشتار حاضر به نقد و بررسى اين سياست، كه طرفداران كمى هم ندارد، مى پردازد.

سال انتشار: 
10
شماره مجله: 
44
شماره صفحه: 
6

تربيت دينى; هدايت يا تلقين؟

تربيت دينى; هدايت يا تلقين؟

محمدصادق موسوى

 

شيوه تلقينى، شيوه مقايسه اى

تا نيمه قرن بيستم شيوه معمول در تعليم و تربيت آن بود ـ و اكنون غالباً اين است ـ كه مكتب خاصى را تبليغ و در نظر و عمل از آن دفاع كنند. اصولاً «تربيت دينى» عبارت بود از: بيان مبانى، تبيين اصول و ترويج احكام يك دين خاص. هر مربى كوشش مى كرد تا شاگردان خود را به دين معيّنى پايبند سازد. «هدف هاى عمده و تقريباً انحصارى برنامه هاى تربيت دينى دو چيز بوده است:

سال انتشار: 
8
شماره مجله: 
32
شماره صفحه: 
19
محتوای تغذیه