سيدمحمود طيب حسيني

  • user warning: Can't find record in 'progress' query: DELETE FROM progress WHERE name = 'ultimate_cron_poorman' in D:\WebSites\nashriyat.ir\sites\all\modules\progress\progress.module on line 131.
  • strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

پژوهشى در معناى شيطان در قرآن كريم براساس فرهنگ عرب عصر نزول

سال بيست و پنجم ـ شماره 222 (ويژه علوم قرآنى)

سيدمحمود طيب حسينى / دانشيار علوم قرآن و حديث پژوهشگاه حوزه و دانشگاه       tayyebhoseini@rihu.ac.ir

دريافت: 16/10/94               پذيرش: 19/2/95

چكيده

مراجعه به فرهنگ عربى براى تفسير قرآن امرى لازم است و عدم مراجعه به آن سبب مى شود مفسر از درك و دريافت معناى دقيق و صحيح واژه ها و آيات قرآن بازماند. مقاله حاضر سعى دارد با رويكرد تحليلى ـ تاريخى، معناى واژه «شيطان» را در سياق آيات متعدد قرآن با مراجعه به فرهنگ عرب عصر نزول بررسى نمايد. حسى ترين معنا براى ماده شيطان در فرهنگ عربى طناب بلندى بوده است كه با آن از چاه هاى عميق آب مى كشيدند، سپس به معناى هر موجود سركش ويرانگر و ضرررسانى، از انسان، جن يا ساير حيوانات تعميم يافته است. معانى اى كه از رهگذر اين بررسى براى واژه شيطان در قرآن شناسايى شد عبارتند از: ابليس و سپاهيانش، جنيان سركش آزازرسان، انسان هاى وسوسه گر، شايعه پراكنان، سران منافقان، مارهاى زشت منظر و وحشتناك، و ميكروب.

 

كليدواژه ها: شيطان، شيطان در قرآن، مفردات قرآن، فرهنگ عربى، معناشناسى، نقش فرهنگ عربى درتفسير.

 

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
222
شماره صفحه: 
57

بررسى چند عبارت كنايى در قرآن

                        سيدمحمود طيب‌حسيني1

چكيده

بي‌شك، قرآن كريم افزون بر اينكه يك كتاب مقدس ديني است كه در مقام هدايت بشر و تشريع راه و روش زندگي برتر است تا آدمي را به سعادت دنيا و آخرت رهنمون سازد، يك شاهكار ادبي نيز هست كه ضمن بهره‌گيري از فصيح‌ترين و بليغ‌ترين اسلوب‌هاي بياني عصر خود، اين اسلوب‌ها را به كمال بيشتر نيز رسانده است. روشن است كه فهم قرآن كريم و به عبارت ديگر، فهم صحيح قرآن كريم در گرو آشنايي بهتر و بيشتر با اسلوب‌هاي ادبي رايج در عصر نزول است؛ با تأكيد بر اينكه در اختيار آفريننده هر متن ادبي از جمله خداوند است كه با حفظ ساختار و الگوهاي زباني، در كاربرد آنها توسعه دهد و نوآوري كند. يكي از اسلوب‌هاي ادبي كه به فراواني در قرآن كريم به كار رفته اسلوب كنايه است. اين مقاله برخي از عبارت‌هاي كنايي قرآن را بررسي نموده است.

كليدواژه‌ها : كنايه، اسلوب ادبي قرآن، تفسير غيرادبي، فصاحت و بلاغت قرآن.

سال انتشار: 
18
شماره مجله: 
143
شماره صفحه: 
53
محتوای تغذیه