وحدت وجود

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

بررسى تطبيقى «وحدت شخصى» صدرالمتألهين و «وحدت وجودى» اسپينوزا

سال بيست و ششم ـ شماره 232 (ويژه فلسفه)

فرشته نورعلى زاده / عضو هيئت علمى دانشگاه آزاد اسلامى واحد ميانه  nouralizadeh.f@gmail.com

دريافت: 22/6/95               پذيرش: 3/12/95

 

چكيده

سال انتشار: 
26
شماره مجله: 
232
شماره صفحه: 
25

ميانه آرى و نهوجود و فطرت از منظر ابن عربى[1]

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى دى 1395

ويليام چيتيك / ترجمه و تعليق: عليرضا كرمانى / دانشيار گروه عرفان مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره           kermania59@yahoo.com

دريافت: 29/5/95               پذيرش: 11/10/95

 

چكيده

اين مقاله سعى دارد مفهوم كليدى فطرت را با توجه به مبانى هستى شناختى، انسان شناختى و دين شناختى عرفان ابن عربى تحليل و بررسى كند. از اين منظر، تمامى حقايقْ تجليات وجود واحدِ بسيط اند و ازاين رو، وجود در همه مواطن حضور دارد، هرچند در همه آنها با تمامى صفات خود ظهور نداشته باشد. اما انسان، حقيقتى متفاوت از همه حقايق است. مبتنى بر انديشه دينى، انسان بر صورت خداوند خلق شده است؛ براين اساس، توان تجلى وجود را بتمامه دارد. و ازآنجاكه وجود عين علم و آگاهى است، توان تجربه وجود با تمام صفات را نيز دارد. اين وجود و آگاهى در تمامى آدميان به قوه و اندماج حضور دارد و به اين حضور و آگاهى اجمالى، فطرت اطلاق مى شود. هدف خلقت آدمى آن است كه اين امر اجمالى را در خود هرچه بيشتر به فعليت تبديل كند. از ديدگاه مؤلف، اين امر صرفا از طريق «عبوديت» يعنى تسليم محض بودن به اراده خداوند محقق مى شود كه تعبيرى است از فناى از غير حق و بقاى به حق و اين حق دقيقا همان وجود است كه خود را در عبد متجلى كرده است.

 

كليدواژه ها: فطرت، وحدت وجود، انسان، انسان كامل، خيال، فنا و بقا.

 

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
229
شماره صفحه: 
81

حقيقت غايي در آيين هندو

حقيقت غايي در آيين هندو

سيداكبر حسيني
(دانش‌آموخته حوزه علميه و دانشجوي دكتري دين‌شناسي)

چكيده

هندوئيسم،1 آييني است كه امروزه بر بيشتر سرزمين هند حاكم است و بيشترينه مردم آن دياربدان اعتقاد دارند، به گونه‌اي كه بيش از هشتصد ميليون نفر بدان گرايش دارند. يكي از اساسي‌ترين بخش‌هاي اين آيين در ناحيه اعتقادات، نگاه اين عده به حقيقت غايي و امر الوهي است. اين آيين در دوران‌هاي مختلف خود، نگرش‌هاي گوناگوني به اين مهم داشته است. در دوراني طبيعت‌پرستي بر اين آيين حاكم بود و در زماني ديگر، شرك و در زماني ديگر، تا حدّي نگاه‌هاي پنتئيستي. در اين مقاله، اين موضوع مورد بحث قرار گرفته است.

كليدواژه‌ها: هندوئيسم، شرك، وحدت وجود، دين ودايي، خدا، آيين.

سال انتشار: 
16
شماره مجله: 
121
شماره صفحه: 
67

درآمدى بر وحدت وجود در فلسفه هند

درآمدى بر وحدت وجود در فلسفه هند

مهدى مسيّب زاده

(دانش آموخته حوزه علميه قم; كارشناسى دين شناسى)

چكيده

در برخى از مكتب هاى فلسفى هند، تعاليم قدّيسان آن مكتب مبتنى است بر اينكه انسان جزء و ذرّه اى از كلى است كه در آرزوى پيوند با آن است و آن كل نيز جداى از خود او نيست. به عبارت ديگر، خداى هنديان «درونى» است و هستى جهان «توهّمى» بيش نيست. آنچه از شارحان اين مكاتب به دست آمده اين است كه خدا و نفسِ انسانِ وارسته، يكى هستند و جهان مادى به وسيله قدرت خلّاقه خدا نمود پيدا كرده و استقلال و هستى او، توهّمى بيش نيست.

كليدواژه ها: مكاتب فلسفى هند، وداها، ودانته، اُپانيشادها، آتمن، برهمن، مايا، كثرت، وحدت وجود.

سال انتشار: 
16
شماره مجله: 
113
شماره صفحه: 
99
محتوای تغذیه