وحدت

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

بررسى انديشه سياسى سيدجمال‏الدين اسدآبادى و امام خمينى قدس‏سره

سال بيست و سوم ـ شماره 200 (ويژه علوم سياسى)

سيدعزت ‏اللّه احمدى : دانشجوى دكترى مدرسى معارف اسلامى مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس‏سره. alirstgar@yahoo.com
دريافت: 8/4/92               پذيرش: 15/10/92

چكيده
سيدجمال‏الدين اسدآبادى و امام خمينى قدس‏سره از جمله دو انديشمند بزرگ اسلامى هستند كه براى وحدت جهان اسلام و مبارزه با استبداد داخلى و استعمار خارجى، تلاش‏هاى فراوانى نمودند و براى تحقق اين آرمان، خواهان اصلاح و تغيير در شيوه حكومت‏دارى در جوامع اسلامى بودند. با اين حال، يافته‏هاى تاريخى حاكى از آن است كه با وجود تأثيرگذارى‏ هاى زياد سيدجمال بر متفكران و انديشمندان اسلامى در دوره‏ هاى بعد، وى در زمان حياتش موفق به اصلاح و تغيير در شيوه حكومت‏دارى جوامع اسلامى نگرديد، ولى امام خمينى قدس‏سره موفق به تغيير حكومت و برپايى نظام جمهورى اسلامى در ايران گرديد. در نوشتار حاضر، ضمن بررسى برخى انديشه‏ هاى سياسى اين دو انديشمند، بر اساس روش اسنادى ـ تحليلى ناكامى سيدجمال و موفقيت امام خمينى در اين زمينه تحليل شده است. يافته‏هاى پژوهش حاكى از آن است كه خلأ نظرى در عرصه نظام سياسى يكى از عمده عوامل مؤثر در ناكامى سيدجمال در نهضت اصلاحى ‏اش بوده است.

كليدواژه ‏ها: اصلاحات، سيدجمال، امام خمينى قدس‏سره، حكومت، وحدت، بيدارى، استبداد، استعمار.
 

سال انتشار: 
23
شماره مجله: 
200
شماره صفحه: 
49

علل پيدايش و راه‏‌هاى نجات از فتنه‏‌ها در حكومت اسلامى در آينه كلام اميرالمؤمنين على (ع)

سال بيست و يكم ـ شماره 181 ـ دى 1391، 27ـ38

عارفه خوروش*

حميدرضا نريمانى**

چكيده

ايجاد و گسترش فتنه و آشوب از سوى دشمنان، در همه جوامع، به ويژه جوامع اسلامى، همواره از مهم ترين بحران هاى اجتماعى بوده است كه در صورت عدم شناسايى و برخورد درست با آنها، ممكن است به شكست و نابودى يك نظام بينجامد و پيامدهاى بسيارى را براى آن ملت به همراه داشته باشد.

هدف اين پژوهش بررسى ريشه ها و علل ايجاد فتنه ها در حكومت اسلامى و ارائه راهكارهاى نجات از آنهاست كه با روش گردآورى، دسته بندى و تحليل بيانات گهربار اميرالمؤمنين عليه السلام در اين زمينه در نهج البلاغه (روش تحليل گفتمان) و بر اساس فهرست بندى و تقسيمات استاد دشتى در ترجمه نهج البلاغه صورت گرفته است.

يافته هاى تحقيق نشان مى دهد كه از ديدگاه اميرالمؤمنين عليه السلام، مهم ترين ويژگى موجود در فتنه ها ايجاد و رواج شبهه از سوى دشمنان، مخلوط شدن حق با باطل و عدم تشخيص صحيح آنهاست؛ و اطاعت محض از رهبرى، و پرهيز از هرگونه تفرقه و پراكندگى، اساسى ترين راهكارهايى است كه سبب نجات خواهد شد.

 

كليدواژه ها: نهج البلاغه، حكومت اسلامى، فتنه، اطاعت از رهبرى، وحدت.

سال انتشار: 
21
شماره مجله: 
181
شماره صفحه: 
27

كيفيت تجلّى حق تعالى در عرفان اسلامى

معرفت سال بيست و يكم ـ شماره 177 ـ شهريور 1391، 37ـ53

على صادقى*

چكيده

از مسائلى كه در عرفان اسلامى و بيانات اهل معرفت مورد توجه واقع شده، مسئله چگونگى ظهور حق تعالى در مراتب تعينات است؛ يعنى چگونه حق ـ جلّ و علا ـ از مرتبه كمون به مرتبه ظهور رسيده است. آنچه اين مقاله به بررسى آن پرداخته، اين است كه اين امر از آن مرتبه اى كه هيچ نحو تعينى از خود ندارد، چگونه به مرحله اى مى رسد كه براى ما قابل مشاهده مى گردد. همّ اساسى اين پژوهش، توضيح بسامان و تبيين نظام مند نظر مشهور از اهل تحقيق است كه در نهايت، بدين قرار قابل عرضه مى باشد: در تعينات ذاتى، مانند تعين اوّل، ظهور از آنِ حق بوده، هستى حقيقى از اوست و در تعيناتى كه در دايره فيض مقدس است، خلق ظهور داشته و حق باطن است؛ يعنى خلق حجاب حق است و اگر حجاب خلق برداشته شود، هستى حق ظاهر مى گردد.

 

كليدواژه ها: تجلّى، ظهور، ظاهر، مظهر، وحدت، كثرت.

سال انتشار: 
21
شماره مجله: 
177
شماره صفحه: 
37

توحيد عينى از منظر امام خمينى قدس‏سره

توحيد عينى از منظر امام خمينى قدس‏سره

رضا قزى[1]

چكيده

«توحيد» اصل اساسى جهان‏بينى اسلامى، به معناى يگانه دانستن و «توحيد عينى» به معناى يگانه يافتن ذات‏بارى تعالىاست. اين مقاله با رويكرد تحليلى و نظرى به اين مسئله مى‏پردازد كه چگونه مى‏توان به اين رهيافت رسيد كه خداوند متعالمتعلّق شهود سالك قرار مى‏گيرد و با فنا فى‏اللّه به مشاهده و وصال او دست مى‏يابد؟ يا انسان چگونه مى‏تواند همه چيز راخدايى ببيند؟ نظريه‏هاى فراوانى در پاسخ به اين پرسش‏ها از سوى عرفا ارائه گرديده است. امام خمينى„ حقيقت توحيدعينى را در وصول سالك به مقامى كه كثرت را بكلى نفى كند و وحدت صرف و هويت محض را شهود نمايد مطرح مى‏كنندكه از آن تعبير به مقام «تَوغُل» مى‏نمايند. اين نوشتار ديدگاه‏هاى ايشان را در اين زمينه مورد بررسى قرار داده است.

 كليدواژه‏ها: توحيد ذاتى، توحيد صفاتى، توحيد افعالى، توحيد علمى، توحيد عينى، وحدت، كثرت.

حضرت علي(عليه السلام) منادي وحدت

حضرت علي(عليه السلام) منادي وحدت

سيدكاظم ميرجليلي(1)

چكيده

«اتحاد» در تفكر اسلامي، جايگاه خاصي در استمرار رسالت پيامبر و امامان معصوم(عليهم السلام)دارد. از اينرو، پژوهشي همهجانبه در گفتار و سيره حضرت علي(عليه السلام)، كه داعي اتحاد بود، جايگاه اتحاد و ابعاد آن را در اسلام راستين نشان ميدهد.

حضرت علي(عليه السلام)اتحاد را ارمغان بعثت ميشمارند كه از جمله آثار آن، نفي كينه و ايجاد پيوند برادري است. آن حضرت ضمن تخطئه اقوام متفرّق، يادآور ميشوند كه تفرقه زمينه نابودي كرامت و بزرگي و اتحاد عامل نزول فيض الهي است.

حضرت علي(عليه السلام)براي تحقق اتحاد، در هر زمينهاي سفارش به وحدت ميكردند و از حاكمان ميخواستند با پرهيز از وضع هرگونه بدعت، سنّتهاي پسنديده جامعه را در جهت وحدت امّت اسلامي پاس بدارند. آن حضرت اتحاد و اجراي عدالت را مكمّل يكديگر ميدانستند و خود براي تحقق اين دو مهم، حكومت را ميپذيرفتند و علاوه بر تقويت دستگاه قضا و انتخاب افرادي خاص براي قضاوت، نظارتي دقيق بر كارگزاران خود اعمال ميكردند.

حضرت علي(عليه السلام)توجه به احساسات و خواستههاي بر حقّ مردم را از جمله عوامل مادي و اجتماعي ميدانند كه زمينهساز وحدت انسانهاست. آن حضرت خدا، پيامبر، امام و رهبر، قرآن و قانون را از جمله عوامل معنوي اتحاد معرفي و بر نقش رهبر در اين زمينه تأكيد ميكنند. نيز كفر و انحراف از حق، دنياپرستي، زورمداري و قانونشكني، حاكميت فرهنگ استكبار، و پليدي باطن را از عوامل اصلي اختلاف ميدانند و در جهت رفع اين عوامل نيز فرمانهايي دادهاند.

كليدواژها: حضرت علي(عليه السلام)، وحدت، تفرقه، امّت اسلامي، دنياپرستي.

سال انتشار: 
17
شماره مجله: 
129
شماره صفحه: 
43

استراتژي وحدت جهان اسلام

استراتژي وحدت جهان اسلام

در انديشه امام خميني (قدس‏ سره)

محمّد فولادي 1

چكيده

وحدت و اتحاد سياسي مسلمانان از جمله دغدغه‏هاي مصلحان بزرگ تاريخ و از جمله، حضرت امام خميني قدس‏سره بوده است. به راستي اتحاد سياسي مسلمانان چگونه محقق مي‏شود؟ معنا و مفهوم آن چيست؟ وحدت، رويكردي تاكتيكي است و يا استراتژيكي؟ آثار، نتايج و پيامدهاي اتحاد سياسي جهان اسلام چيست؟ چگونه و با چه شگردهايي مي‏توان به اين مهم دست يافت؟ در جهان امروز چه موانعي را مي‏توان براي وحدت در نظر داشت؟ و متقابلاً راه‏هاي تقويت وحدت كدامند؟

به نظر مي‏رسد، امام خميني قدس‏سره طرح راهبردي تحقق «وحدت سياسي جهان اسلام»، را در قالب يك نظريه سياسي و تلقّي «وحدت» به عنوان امري راهبردي و استراتژيك، طي يك فرايند چهار مرحله‏اي به تصوير مي‏كشد كه شامل ايجاد بستر و شرايط مناسب براي تحقق وحدت، فعال شدن نخبگان سياسي و مذهبي به عنوان مجريان وحدت، به كارگيري ابزارهاي لازم براي حركت در مسير اتحاد سياسي مسلمانان، و در نهايت، تشكيل «دولت بزرگ اسلامي» مي‏شود.

كليدواژه ‏ها: وحدت، مسلمانان، امام خميني، استراتژي وحدت، وحدت راهبردي.

سال انتشار: 
17
شماره مجله: 
126
شماره صفحه: 
75
محتوای تغذیه