تشبيه

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

راه كارهاى آموزش مفهوم مرگ به كودكان با تكيه بر قرآن و روايات اسلامى

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى شهريور 1396

مريم عشورى / دانشجوى دكترى فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه الزهرا عليهاالسلام            maryameashouri@yahoo.com

طيبه ماهروزاده / دانشيار دانشگاه الزهرا عليهاالسلام               mahrouzadeh@alzahra.ac.ir

دريافت:25/11/95               پذيرش: 22/5/96

 

چكيده

مرگ رخدادى عظيم در زندگى بشر است و انتقال از سرايى به سراى ديگر است. هرگز اين رخداد براى بشر خوشايند نيست، اما بااندك تأمل، سرنوشت عقوم بشر است كه بايد خود را براى آن آماده ساخت. ازاين رو، به كارگيرى راه كارهاى صحيح براى آموزشمفهوم «مرگ» به كودكان، به مثابه گذاشتن سنگ بناى سلامت فرد و اجتماع است. راه كارهاى صحيحى كه بايد مبتنى بر تأمل، متكىبر مبانى فلسفى اسلام و فراخور سن آنها باشد.

     اين مقاله با روش توصيفى ـ تحليلى در پى آن است تا با استناد به قرآن و منابع دينى و با تكيه بر برهان «خلف»، راه كارهايى مؤثربراى آموزش مفهوم «مرگ» به كودكان ارائه دهد. نتايج مبيّن آن است كه در گام اول، آموزش مفهوم «مرگ» به كودكان، بايد مبتنى برطفره رفتن و اجتناب از بسط مفاهيم مربوط به مرگ باشد، و در گام هاى بعد، مربى بايد از طريق روش هايى مانند «تشبيه» و «مشاهدهچرخه حيات و ممات در طبيعت» استفاده كند.

 

كليدواژه ها: مرگ، راهكار، آموزش، طفره، قصه، تشبيه.


 

سال انتشار: 
26
شماره مجله: 
237
شماره صفحه: 
85

جستارى در زبان دين

سال بيست و پنجم ـ شماره 230 (ويژه دين شناسى)

سيداكبر حسينى قلعه بهمن / دانشيار گروه اديان مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره     akbar.hosseini37@yahoo.com

دريافت: 2/4/95               پذيرش: 26/9/95

چكيده

در زبان دين موضوعات مختلفى مورد بحث و تحقيق قرار مى گيرد. از جمله آنها صحبت از صدق و كذب پذيرى گزاره هاى دينى است. به اعتقاد ما، بسيارى از باورهاى دينى، به شكلى مشاهده پذير قابل صدق و كذب هستند. درباره اينكه آيا واژگانى كه در باب امر الوهى به كار برده مى شوند معنايى مشابه با معنايى در مخلوقات دارند، گفت وگوهاى بسيار زيادى مطرح شده است. اين چالش علاوه بر انديشمندان و الهى دانان غربى، در ميان مسلمانان هم جريان داشته و ديدگاه هاى مختلفى در اين باب مطرح گرديده است. نظر غالب در نزد اماميه، اشتراك معنوى در اوصاف الهى است؛ يعنى اوصافى كه هم براى خالق استفاده شده اند و هم مخلوق، مشترك معنوى اند؛ ولى داراى مراتب اند و صدق آنها تشكيكى است. اين نوشتار مى كوشد با روش تحليلى ـ توصيفى به برخى از مباحث زبان دين با دقتى خاص نظر كند.

 

كليدواژه ها: زبان دين، معنادارى، تحقيق پذيرى، تشبيه، تنزيه.

 


سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
230
شماره صفحه: 
87

جستارى در مسئله تشبيه و تنزيه در كلمات ابن‏ عربى و شارحان وى

محمدرسول ايمانى*

چكيده

در قرآن كريم صفاتى به خداوند نسبت داده شده است كه عينا در مورد مخلوقات نيز كاربرد دارد. بحث در مورد معانى اين صفات و حقيقت آنها زمانى كه در مورد خداوند به كار مى‏رود، از ديرباز در بين دانشمندان اسلامى رواج داشته است. أخذ معناى ظاهرى آيات، ذهن را به سوى تصويرى انسان‏گونه و جسمانى از خداوند و تشبيه مطلق سوق مى‏دهد و عطف نظر به جنبه‏هاى نقص و امكانى اين صفات، زمانى كه در مورد موجودات انسانى به كار مى‏رود، انسان را به تنزيه مطلق ذات واجب تعالى از اين صفات متمايل مى‏سازد. در كنار اين شيوه تنزيهى و تشبيهى صرف، طريق ديگرى نيز در عرفان نظرى مطرح است كه با ابتناء بر نظريه وحدت شخصيه وجود و تمايز احاطى حقّ از مخلوقات، هم تمايز و غيريت حقّ تعالى و مخلوقات در اين صفات را مى‏پذيرد و هم عينيت آن دو در برخى مراتب تجليات ذات حقّ را اثبات مى‏كند.

     اين نوشتار با نگاهى به برخى مبانى معرفت‏شناختى و هستى‏شناختى اين ديدگاه، به بررسى طريق جمع بين تشبيه و تنزيه كه از سوى ابن‏عربى و شارحان وى عرضه شده، مى‏پردازد.

كليدواژه‏ها: تشبيه، تنزيه، مشبّهه، معطّله، وحدت شخصيه، تمايز احاطى، ابن‏ عربى.

سال انتشار: 
20
شماره مجله: 
161
شماره صفحه: 
31

بررسى تطبيقى و نقد ديدگاه‏هاى ابن‏ميمون و قاضى سعيد قمى

بررسى تطبيقى و نقد ديدگاه‏هاى ابن‏ميمون و قاضى سعيد قمى

در تباين تام خالق و مخلوق

مجتبى حيدرى[1]

چكيده

يكى از مسائل كليدى در حوزه مباحث خداشناسى اين است كه آيا ميان واجب تعالى و مخلوقات او سنخيت وجود دارد يااينكه خداوند به عنوان خالق هستى با آفريده‏هاى خود تباين تام دارد و هيچ‏گونه سنخيتى با آنها ندارد؟ اين مسئله مهم هموارهمورد توجه متألّهان و يكى از دغدغه‏هاى اساسى آنها بوده و هست. در اين نوشتار با رويكردى تحليلى، آراء و انديشه‏هاى ابنميمون و قاضى سعيد قمى در مورد اين مسئله بررسى مى‏گردد و نشان داده مى‏شود كه نظريه «تباين تام خالق و مخلوق» ايندو انديشمند متألّه با اشكالات عديده‏اى روبه‏روست و نمى‏تواند مورد پذيرش قرار گيرد. هدف اصلى اين پژوهش بررسى ونقد نظريه تباين تام خالق و مخلوق در پرتو انديشه‏هاى دو تن از نمايندگان برجسته اين ديدگاه است. شيوه بحث نيز بهصورت تطبيقى است؛ بدين صورت كه پس از تبيين ديدگاه‏هاى دو طرف و نقد و ارزيابى آنها مقايسه و تطبيقى ميانانديشه‏هاى آنها صورت گرفته و نقاط اشتراك و افتراقشان بيان شده است.

 

كليدواژه‏ها: ابن ميمون، قاضى سعيد، تباين تام خالق و مخلوق، تشبيه، تنزيه.

خداگونگي انسان در آفرينش

خداگونگي انسان در آفرينش

بررسي روايت «انّ اللّه خلق آدم علي صورته»

صفدر تبارصفر1

چكيده

برخي روايات موجود در متون ديني، حاوي تعابيري‏اند كه در نگاه اوليه و ظاهري، از تجسيم و تشبيه خداوند سبحان حكايت مي‏كنند. بخشي از اين روايات اساسا سلامت سندي ندارند و با اثبات ضعف در سند، از اصل صدور منتفي مي‏شوند. تأمّل عميق و بررسي‏هاي دقيق و همه‏جانبه در بخش ديگر نيز، كه سند قابل اطميناني دارند، هرگونه شبهه محتمل را رفع مي‏كنند. روايت منقول از پيامبر صلي‏الله‏عليه‏و‏آله كه فرمودند: «إنّ اللّه خلق آدم علي صورته» از جمله رواياتي است كه برخي آن را دليلي بر صورتمندي و انسانوار بودن وجود مقدّس خداوند تلقّي كرده‏اند. هدف از اين نوشتار بررسي توصيفي ـ تحليلي روايت مزبور از لحاظ سندي و محتوايي در منابع فريقين و ارزيابي نظرات متفاوتي است كه در تبيين اين روايت وارد شده است.

كليدواژه ‏ها: تشبيه، تجسيم، صورت، آفرينش، خداگونگي.

سال انتشار: 
17
شماره مجله: 
132
شماره صفحه: 
91
محتوای تغذیه