مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 20 5 2011 09 10 غورى در آیه غار 19 2376 FA جعفر انواری دانشیار - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0009-0003-2440-1976 Journal Article 2010 05 10 فرق مختلف اسلامى براى اثبات حقانیت باورهاى خود، به قرآن کریم به عنوان اصلى&rlm;ترین منبع معرفتى دین استناد کرده&rlm;اند. در این زمینه، مى&rlm;توان به نویسندگانى از اهل&rlm;سنت اشاره کرد که براى اثبات برترى ابوبکر و خلافت وى، آیه 40 سوره «توبه» (آیه غار) را مورد استناد خویش قرار داده&rlm;اند. بیشترین تکیه آنان در راه دست&rlm;یابى به این هدف، استناد به فراز «ثانى&rlm;اثنین» (به این بیان که ابوبکر در این سفر نسبت به رسول خدا صلى&rlm;الله&rlm;علیه&rlm;و&rlm;آله نفر دوم شمرده شده است) و نیز عبارت «اذ یقول لصاحبه لاتحزن ان اللّه معنا» است. این مقاله با ارائه تفسیر صحیح از آیه شریفه و نقد ادلّه آنها، ثابت مى&rlm;کند آیه شریفه هیچ فضیلتى را براى ابوبکر بیان نکرده است.