مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 20 12 2012 03 17 عدالت اجتماعى در نهج‏ البلاغه زمینه ‏ها، موانع و دستاوردها 93 2479 FA علی اصغر احمدی کارشناس ارشد - کلام شیعی - دانشگاه قم Journal Article 2011 05 30 عدالت اجتماعى به معنى «بهره‏مندى همه افراد از امکانات موجود در یک جامعه به تناسب ظرفیت‏ها» آرزوى تمام رهبران، اندیشوران و آزادگان جهان از گذشته تا حال بوده است. براى تحقق عملى این آرزوى شیرین، چاره‏اى جز شناسایى مقدمات و مسائل ضرورى آن نیست. مقاله حاضر، چگونگى بهره‏مندى همه مردم از امکانات عمومى را در قالب بیان «زمینه‏ها»، «موانع» و «دستاوردهاى» عدالت اجتماعى با نگاه محورى به نهج‏البلاغه دنبال مى‏کند. استخراج بهترین طرح‏ها و راهبردى‏ترین اندیشه‏ها در خصوص چگونگى عملیاتى‏کردن عدالت اجتماعى از موثق‏ترین متون دینى شیعى، یعنى نهج‏البلاغه، مهم‏ترین هدف این نوشته است. پژوهش حاضر مبتنى بر تحقیقات کتابخانه‏اى با نگاه متمرکز به کتاب شریف نهج‏البلاغه و شروح و کتب معتبر مرتبط با آن است که در حقیقت جنبه توصیفى ـ تحلیلى دارد. با این‏همه به سبب ماهیت گزارشى بحث، جهت توصیفى آن بر جنبه تحلیلى غلبه دارد. ظرفیت بسیار بالاى نهج‏البلاغه در بیان حساس‏ترین مسائل و نشان دادن بخشى از حرکت‏هاى مدیریتى عدالت‏محور حضرت على علیه‏السلام در دوران حکومت، محورهاى عمده این تحقیق به شمار مى‏آید.