<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>21</Volume>
                <Issue>4</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2012</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>04</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>توحید افعالى از دیدگاه ملّاصدرا</VernacularTitle>
            <FirstPage>87</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">2542</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدعلی</FirstName>
            <LastName>هاشمی</LastName>
            <Affiliation>استادیار</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0003-1113-6416</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>07</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">توحید در ابعاد مختلف آن، از جمله توحید افعالى، محور تمام آموزه هاى اسلامى است. در این نوشتار تلاش شده است دیدگاه ملّاملّاصدرا در این موضوع مورد دقت و بررسى قرار گیرد. این پژوهش به شیوه توصیفى ـ تحلیلى با مراجعه به کتاب هاى ایشان، انجام گرفته است. هدف از این پژوهش آشنایى با نوآورى هاى ملّاصدرا در تبیین آموزه مهم توحید افعالى است.
ملّاصدرا اگرچه در مواردى مانند سایر حکما از رابطه طولى بین موجودات و خداوند سخن گفته است، اما بیشتر با نگاه برگرفته از عرفان نظرى، درصدد ارائه تبیین هاى دقیق تر از رابطه توحید افعالى با اسباب و مسببات و اختیار انسان است. او معتقد است: همان گونه که وجود فرد به طور حقیقى به خود او منسوب است، یکى از شئون حق متعال نیز مى باشد. بنابراین، علم، اراده، افعال و همه آنچه از فرد صادر مى شود، نیز به طور حقیقى منسوب به خداوند است. در نتیجه، فعل انسان، به صورت اعلى و اشرف و به صورت لایق ذات احدیت، یکى از افعال خداوند است.
&amp;nbsp;</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">توحید</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اختیار انسان</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اسباب و مسببات</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">رابطه خدا و انسان</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
