مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 21 6 2012 09 10 تأویل قرآن در «فیه ما فیه» مولوى حرف قرآن را ضریران معدن اند 79 2563 FA حجت الله همتی دانشگاه آزاد اسلامی بهبهان Journal Article 2011 05 02 عرفا با رعایت اصل «زهد» و «مراقبه» و تداوم در اعمال مربوط به آن، حالتى را تجربه مى کنند که در آن عشق و محبت الهى سراپاى وجودشان را فرا مى گیرد و هستى مجازى شان را محو مى کند و به حقیقت حق و سرّ مطلق رهنمون مى سازد. آنان گاه به برداشت ها و تفاسیر مناسب ذوق و حال خویش از آیات قرآنى مى پردازند که خود، آن را «استنباط» مى خوانند و بر همین اساس، تفاسیرى زیبا و متعالى از برخى آیات قرآنى و احادیث نبوى به دست مى دهند. چنین شیوه اى در تفسیر آیات قرآن کریم مورد توجه بسیارى از عرفا بوده و به مرور زمان به صورت یک شیوه تفسیرى خاص در محافل عرفانى درآمده است. مولوى نیز بسان مشایخ بزرگ عرفانى، در آثار خود به تفسیر عرفانى آیات قرآن کریم و احادیث توجه کرده است. او در «مثنوى معنوى» و کتاب «فیه ما فیه» تفاسیر عمیقى که مناسب ذوق و تجربه عرفانى و روحانى خود اوست، از آیات قرآن کریم به دست داده که بى نظیر و تازه مى نماید. در این جستار، به بررسى شیوه تفسیرى مولانا در کتاب ارزشمند «فیه ما فیه» پرداخته شده است، تا از این رهگذر، دیدگاه هاى روحانى و عرفانى وى را درباره تفسیر آیات قرآن کریم دریابیم و نیز تفسیرها و برداشت هاى عرفانى او را از برخى آیات قرآنى و احادیث نبوى بیان کنیم. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/6_4.pdf