<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>21</Volume>
                <Issue>9</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2012</Year>
                    <Month>12</Month>
                    <Day>10</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>جستارى بر انواع تمثیل در مَثَل ها و قصّه هاى قرآن کریم</VernacularTitle>
            <FirstPage>57</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">2588</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>فاطمه</FirstName>
            <LastName>شاهرودی</LastName>
            <Affiliation>استادیار</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                <Author>
            <FirstName>نیلوفر</FirstName>
            <LastName>رضازاده</LastName>
            <Affiliation>کارشناس ارشد - پژوهش هنر دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2011</Year>
                    <Month>07</Month>
                    <Day>09</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">قرآن کتاب هدایت بشر در تمام اعصار است. سبک و سیاق نوشتارى آن متفاوت از دیگر کتاب ها بوده و تعالیم خود را به منظور فهم همه انسان ها، گاه با زبان ادبى و هنرى در قالب مَثَل، قصّه، و... بیان نموده است. از دیدگاه برخى، یک چهارم قرآن و از نگاه بعضى دیگر، یک ششم آن در قالب داستان یا قصّه بیان شده و قریب به شصت مَثَل در آن وجود دارد.
محور اصلى سخن در مقاله حاضر بازشناسى انواع تمثیلِ به کاررفته از حیث ساختار (اسلوب معادله، حکایت انسانى و حکایت حیوانات) و محتوا (تمثیل ساده اخلاقى، اندیشه، رؤیا، رمزى، سیاسى ـ تاریخى) در قصّه ها و مَثَل هاى قرآن مى باشد. نتایج مقاله، که با روش تحقیق توصیفى ـ تحلیلى انجام پذیرفته، نشان مى دهد ساختار مَثَل هاى قرآن در گروه حکایت انسانى قرار مى گیرد و مثل ها از نظر محتوا جزو دو گروه &amp;laquo;تمثیل ساده اخلاقى&amp;raquo; و &amp;laquo;تمثیل اندیشه&amp;raquo; مى باشند.
قصّه هاى قرآنى نیز از لحاظ ساختار در دسته حکایات انسانى و یا حکایات حیوانات قرار مى گیرند و از لحاظ محتوا، نه تنها در زمره تمثیل اخلاقى و تمثیل اندیشه قرار دارند، بلکه جزو یکى دیگر از انواع تمثیل (رؤیا، رمزى، سیاسى ـ تاریخى) نیز هستند.
&amp;nbsp;</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تمثیل</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مَثَل</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">قصص قرآنى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">قصّه</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
