<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>16</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>زبان دین در تفکر فلسفى ملّاصدرا</VernacularTitle>
            <FirstPage>31</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">295</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>منصور</FirstName>
            <LastName>نصیری</LastName>
            <Affiliation>دانشیار - پردیس فارابی دانشگاه تهران. روبروی بوستان کتاب: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">مقاله حاضر به بررسى دیدگاه ملّاصدرا درباره زبان دین و نیز رابطه صفات الهى با ذات خدا و معناشناسى و تفسیر گزاره هاى دینى، به ویژه گزاره هاى ناظر به صفات الهى مى پردازد. پیش از ورود به مباحث اصلى، به بررسى مبانى فلسفى ملّاصدرا در بحث از زبان دین پرداخته شده است; مباحثى نظیر اصالت وجود، اشتراک معنوى وجود، تشکیک در وجود و مراتب هستى و انسان. در پایان مقاله نیز اشاره اى به روش شناسى تفسیر گزاره هاى دینى از دیدگاه ملّاصدرا رفته است.
ملّاصدرا در بحث از رابطه صفات و ذات دیدگاه هاى گوناگون در این باره را بررسى و به عینیت صفات با ذات الهى تأکید مى کند. در بحث از تفسیر گزاره هاى دینى با بررسى دیدگاه هاى گوناگونى همچون حمل متواطى، اشتراک لفظى و الهیات سلبى معتقد به &amp;laquo;حمل تشکیکى&amp;raquo; مى شود. و در بحث از روش شناسى تفسیر گزاره هاى دینى به نکات مهمى اشاره مى کند که در تفسیر درست و عمیقِ گفتار خداوند تأثیر زیادى دارند.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">دین</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">صفات الهى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">زبان دین</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">گزاره دینى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">رابطه صفات الهى با ذات</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
