<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>16</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>تکالیف شرعى; توهین یا تکریم؟</VernacularTitle>
            <FirstPage>127</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">301</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>محمدتقی</FirstName>
            <LastName>سبحانی نیا</LastName>
            <Affiliation>دانشیار - دانشگاه قرآن و حدیث</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0002-2675-7584</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>04</Month>
                    <Day>21</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">برخى مکاتب بشرى همچون ادیان آسمانى مکلف بودن انسان را مى پذیرند. اما دوران معاصر، دوران رشد مکاتب جدیدى است که بر مبناى انسان محورى شکل گرفته است; مکاتبى که غالباً حق محورى را بر تکلیف محورى ترجیح داده و انسان را به سوى آشنایى با حقوق خود و مطالبه آن فرا مى خوانند، خدامحورى و تکلیف مدارى را مربوط به انسان هاى پیشین و قرن هاى گذشته قلمداد مى کنند! برخى از اندیشمندان معاصر، تکلیف مدارى و خدامحورى را با کرامت انسان در تعارض مى بینند و بر این باورند که انسان آزاد آفریده شده است و تکلیف، متعرض آزادى او مى شود و کرامتش را به مخاطره مى اندازد! این تفکر که از انسان گرایى افراطى ناشى مى شود، در مقابل دیدگاه خداباوران، که تکالیف الهى را حکیمانه مى دانند، قرار دارد.
این مقاله در صدد تبیین نقطه نظرات دو دیدگاه مزبور و بیان این نکته است که بر خلاف دیدگاه نخست، تکالیف الهى نه تنها هیچ گونه تنافى و تعارضى با کرامت انسان ندارد، بلکه نشان ارجمندى و تکریم او توسط خداوند است و مکلف ندانستن انسان مفهومى جز توهین به انسان و تضییع کرامت او نخواهد داشت.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">حق</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">خدامحورى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تکلیف</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انسان محورى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">حق محورى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تکلیف محورى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انسان گرایى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">آزادى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">کرامت</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">حقوق</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
