مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 25 2 2016 06 30 بررسى انتقادى حسن و قبح در اندیشه محقق اصفهانى 99 3084 FA محمدعلی اسماعیلی دانشجوی دکتری - فلسفه جامعه المصطفی العالمیه 0000-0002-4359-8204 Journal Article 2016 01 01 در مسئله حسن و قبح، سه محور اصلى مطرح است: حسن و قبح ذاتى؛ حسن و قبح عقلى؛ سنخ  قضایاى حسن و قبح. پرسش اصلى این است که آیا حسن و قبح، ذاتى براى افعال اند؟ و آیا عقل  انسان توان ادراک حسن و قبح افعال را دارد؟ و قضایاى حسن و قبح آیا جزء قضایاى یقینى اند که  ریشه در واقع و نفس الامر دارند یا جزء قضایاى مشهور بالمعنى الاخص اند که تنها پشتوانه آنها توافق  آراء عقلاست؟ این پژوهش با هدف تبیین و ارزیابى دیدگاه هاى محقق اصفهانى و با روش توصیفى ـ  تحلیلى به این مسئله پرداخته است. محقق اصفهانى، حسن و قبح به معناى استحقاق مدح و ذم ذاتى  را جزء عوارض ذاتى افعال دانسته و در مقام اثبات، توانایى عقلا را بر ادراک حسن و قبح اشیاء به  نحو ایجاب جزئى مى پذیرد. ایشان قضایاى حسن عدل و قبح ظلم را جزء قضایاى مشهور  بالمعنى الاخص دانسته و تنها پشتوانه آنها را توافق آراء عقلا مى داند. دیدگاه ایشان در کنار نقاط  قوت، برخى کاستى ها نیز دارد که در این نوشتار تبیین مى شوند.   https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/7_18.pdf