مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 27 3 2018 08 05 اهتمام شیعیان واقعی به خودسازی و تهذیب نفس 5 13 3372 FA آیت الله محمدتقی مصباح یزدی 00000000000000000000 Journal Article 2026 07 06 This paper seeks to interprets the signs of the righteous and true Shiites from the viewpoint of Amir al-Mu'minnān Ali (P.B.U.H.). Divine success of human being in reinforcement, advancement, happiness and evolution of the soul, depends on his effort and will, rather than his educational teachings. Self-development is self-education and achieving perfection and prosperity as well as fighting against the effects of decay and deviation. Education, in addition to the existence of a serious decision and will of pupil, requires a compassionate trainer, to provide the conditions of education for pupil by teaching the appropriate behaviors, guiding towards moral virtues and preventing from moral vices. Hence, it is necessary to supply the spiritual and physical needs of pupil besides taking advantage of encouragement and punishment to achieve a certain level of education. Thereupon, the true Shiites seek what is eternal and lasting and they do not rely on mortal and transient matters. Wise man, by comparing immortal and mortal world, never prefers the transient and frivolous pleasure of this world to the everlasting happiness and blessings of Paradise. این مقاله به تفسیر و شرح کلام امیرمؤمنان علی علیه السلام در خصوص نشانه‌ی پرهیزکاران و شیعیان واقعی می پردازد. توفیق هر انسانی در تقویت نفس، ترقی، سعادت و تکامل پیش از هر چیز در گرو همت و اراده اوست تا فراگیری آموزه های تربیتی. خودسازی، خودپروری و تلاش و کوشش انسان برای پرورش و تربیت خود و نیل به کمال و سعادت و مبارزه با عوامل انحطاط و انحراف است. تربیت افزون بر عزم و اراده جدی متربی، نیازمند مربی دلسوز است که با تعلیم رفتارهای درست به متربی و راهنمایی او به فضایل و کمالات اخلاقی و بازداشتن وی از زذایل اخلاقی، زمینه‌ی تربیت متربی را فراهم سازد. بدین منظور، تأمین نیازهای روحی و جسمی و نیز بهره گیری از اهرم تشویق و تنبیه، برای نیل به تربیت ضروری است.     ازاین رو، شیعیان واقعی به آنچه جاودانه و ماندگار است رغبت دارند، به آنچه فانی و گذراست دل نمی بندند. انسان عاقل با مقایسه جاودانگی و برتری آخرت بر دنیای فانی، هرگز حاضر نمی شود لذت گذرا و اندک و موهوم دنیا را بر سعادت ابدی و نعمت های جاودانه بهشت ترجیح دهد. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/1_39.pdf