مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 27 4 2018 09 01 تاریخ و علل پیدایش تجوید 69 76 3390 FA محمدعلی محمدی استادیار - گروه تفسیر موضوعی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی 0000-0003-3559-7727 Journal Article 2017 11 17 The present paper examines the history and causes of Tajwid (recitation of the Quran). The main question of this study is" when and why did the knowledge of Tajwid begin?" Using a descriptive-analytical method and the historical approach, and after defining "Tajwid", the paper examines seven theories about the history of Tajwid, and concludes that although there were some basic rules for the correct pronunciation of Arabic vocabulary, which was later called Tajwid among the Arabs before Islam, the elaboration of the rules of Tajwid, correct reading and other literary sciences after the advent of Islam were developed with the guidance of Imam Ali (AS). In the middle of the third century, after the developments in the mentioned sciences, the term Tajwid was chosen for "rules governing proper pronunciation during recitation ", and turned into an independent filed of knowledge. This paper seeks to prove that the field of Tajwid or more precisely, the "technique of Tajwid" is not a science established by Islam, and is not specific to the Qur'an or even to the narratives. It teaches us the correct way of speaking Arabic, and the reason for its development was the Arab’s need for proper speech. Consequently, the theories that address this issue and the theories that specify a time for the advent of Tajwid are not acceptable. مقاله‌ی حاضر به بررسی تاریخ و علل پیدایش تجوید می پردازد. سؤال اصلی این پژوهش آن است که «دانش تجوید از چه زمانی و به چه دلیلی به وجود آمد؟ مقاله با روش توصیفی ـ تحلیلی و با رویکرد تاریخی، پس از تعریف «تجوید»، به بررسی هفت نظریه درباره‌ی تاریخ پیدایش این دانش پرداخته و به این نتیجه دست یافته است که هرچند قواعد اولیه ای برای تلفظ صحیح واژگان عربی، که بعدها نام «تجوید» به خود گرفت، در میان عرب ها قبل از اسلام وجود داشت، اما تدوین قواعد تجوید و صحیح خوانی و علوم ادبی دیگر پس از ظهور اسلام، با راهنمایی حضرت علی(ع) انجام شد. در اواسط قرن سوم، پس از رشد علوم یادشده، اصطلاح تجوید برای دانشِ «ادای حروف از مخرج و اعطای حق و مستحق آنها» انتخاب شده و به مثابه‌ی دانشی مستقل در کنار سایر علوم قرار گرفت. این مقاله در پی آن است که ثابت کند دانش تجوید و به تعبیر دقیق تر، «فن تجوید» از علوم تأسیسی اسلام نیست و اختصاصی به قرآن و حتی روایات نیز ندارد. تجوید روش درست سخن گفتن به زبان عربی را به ما می آموزد و علت پیدایش آن نیز نیاز عرب ها به تکلم صحیح بوده است. ازاین رو، نظریاتی که تجوید را فراروی تدبر قرار می دهد و نظریاتی که برای پیدایشِ اصل تجوید، زمان خاصی را مشخص می کند، هیچ یک قرین صحت نیست. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/7_39.pdf