@article {
author = {Sarbakhshi, Mohammad},
title = {تقریر بنیان‌گرایی معرفتی با استفاده از مبانی حکمت متعالیه},
journal = {معرفت 250، مهر 1397},
volume = {27},
number = {7},
pages = {27-39},
year  = {2018},
publisher = {Imam Khomeini Educational and Research Institute},
issn = {1023-6015},
eissn = {2980-8383},
doi = {},
abstract = {In Islamic philosophy and epistemology, intuitive knowledge is the basis of all knowledge. In a general classification, knowledge is divided into two kinds: intuitive and acquired. Due to the identicalness of the known scientific and objective existence in intuitive knowledge, there is no error in it. Although the scientific and objective existence is not the same in acquired knowledge, it can be argued that a large part of acquired knowledge goes back to intuitive knowledge. The reduction of theoretical knowledge to the self-evident and the return of all self-evident ideas and affirmations to intuitive knowledge make us consider intuitive knowledge as the origin of all knowledge. The universality of the acquired knowledge is consistent with the particularity of their origins (the intuitive knowledge), since signification of multiple references is an intrinsic property of knowledge and results from knowledge of high level perfection. In addition, the correctness of the universality of the indication of acquired knowledge in an intuitive form is understandable. Therefore, the edifice of certain knowledge is built in the thoughts of Islamic philosophers and epistemologists. This method of reconstruction of the edifice of knowledge is called epistemic fundamentalism, whose basic foundation in transcendental philosophy is intuitive knowledge.},
keywords = {knowledge, Fundamentalism, Self-evident, theoretical, intellectual concepts, truth., },
title_fa = {تقریر بنیان‌گرایی معرفتی با استفاده از مبانی حکمت متعالیه},
abstract_fa ={در فلسفه و معرفت شناسی اسلامی، علم حضوری پایه و اساس همه‌ی معرفت هاست. در یک تقسیم بندی کلی، علم به حضوری و حصولی تقسیم می شود. به سبب یکی بودن وجود علمی و عینی معلوم در علم حضوری، خطا در آن راه ندارد. علم حصولی نیز با اینکه وجود علمی و عینی در آن یکی نیست، اما می توان نشان داد بخش عمده ای از علوم حصولی بازگشت به علم حضوری دارند. بازگشت علوم نظری به بدیهی، و بازگشت همه‌ی تصورات و تصدیقاتِ بدیهی به علم حضوری باعث می شود علم حضوری را خاستگاه همه‌ی دانش ها بدانیم. کلی بودن علوم حصولی با شخصی بودن خاستگاه آنها (علم حضوری) سازگار است؛ زیرا حکایتگری از مصادیق متعدد، ذاتی علم بوده و از مرتبه‌ی بالای کمال علم ناشی می شود. علاوه بر آن، درستیِ کلی بودن حکایتگریِ علم حصولی به صورت حضوری قابل درک است. به این ترتیب، کاخ معرفت جزمی در اندیشه‌ی فلاسفه و معرفت شناسان اسلامی ساخته می شود. این شیوه از بازسازی کاخ معرفت، بنیان گرایی معرفت شناختی نامیده می شود که پایه‌ی اصلی آن در حکمت متعالیه، علم حضوری است.},
keywords_fa = {علم ,صدق ,بنیان‌گرایی ,بدیهی ,نظری ,معقولات ,},
url = {https://marifat.nashriyat.ir/node/3415},
eprint = {https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/3_45.pdf}
}