مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 28 2 2019 05 22 زبان قرآن و اوصاف آن از دیدگاه علامه مصباح 33 50 3488 FA محمدرضا امین استادیار 0000-0002-9537-6582 Journal Article 2018 11 26 There are different opinions about the language of the Quran and its characteristics, as one of the examples of the language of religion. Some authors find this language meaningless, unreal, mythical, allegorical, and so on; some others consider the language of the Quran, only in some verses, the language of a certain custom. These opinions are sometimes different, and in some cases contradictory to each other. This paper seeks to explain Allamah Mesbah's viewpoint about the Quranic language. According to his works, the language of the Quran in their view, in general, is the same as mores; the common language of the wise people, and of course there are some differences. In this language, as the common language of the wise people, a variety of literary techniques such as metaphor, figurative expression and proverb have been used so that the language of the Quran is always at the height of eloquence and rhetoric and this is a remarkable aspect of the miracle of the Quran. On the other hand, there are other opinions about the language of the Quran, which consider it as allegorical, mythical, and so on. Of course, in the opinion of the professor, the language of the Quran has some characteristics that distinguish it from the ordinary human language. Universality, in terms of verisimilitude, the real foundation, lack of condemned expediency, and being multi-layered (having hidden meaning) are among them. درباره‌ی زبان قرآن و اوصاف آن، به عنوان یکی از مصادیق زبان دین، آراء مختلفی وجود دارد. برخی نویسندگان این زبان را بی معنا، غیرواقع نما، اسطوره ای، تمثیلی و... می دانند؛ برخی هم زبان قرآن را تنها در برخی آیات، زبان عرف خاص می دانند. نسبت این آراء با یکدیگر گاه فراتر از تفاوت، و در حد تناقض است. این مقاله درصدد تبیین دیدگاه علامه مصباح درباره‌ی زبان قرآن است؛ طبق بررسی و جمع بندی آثار استاد، زبان قرآن از نظر ایشان، در کل، همان زبان محاوره‌ی عرف عقلاست، و البته تفاوت هایی نیز با آن دارد؛ در این زبان مانند زبان عرف عقلا از انواع صناعات ادبی نظیر استعاره، مجاز و ضرب المثل به گونه ای استفاده شده که زبان قرآن همواره در اوج فصاحت و بلاغت است و همین ویژگی، وجه بارز اعجاز قرآن است. در مقابل، آراء دیگری نیز در مورد زبان قرآن مطرح شده که آن را تمثیلی، اسطوره ای، و... می دانند. البته زبان قرآن از نظر استاد ویژگی هایی دارد که آن را از کلام بشر عادی متمایز می سازد. فراگیری از حیث واقع نمایی و واقع بنیانی، عدم مصلحت اندیشی مذموم، و چندلایه بودن (اشتمال بر ظهرها و بطن های متعدد) ازجمله‌ی آنهاست. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/4_49.pdf