<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>16</Volume>
                <Issue>6</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>08</Month>
                    <Day>23</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>اخلاق و عرفان اسلامى</VernacularTitle>
            <FirstPage>5</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">349</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>آیت الله محمدتقی</FirstName>
            <LastName>مصباح یزدی</LastName>
            <Affiliation></Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">00000000000000000000</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2007</Year>
                    <Month>08</Month>
                    <Day>23</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">از جمله ویژگى هاى عبادالرحمان این است که از عذاب آخرت بیمناکند. بدین روى، از پروردگارشان درخواست مى کنند که آن را از ایشان دور گرداند; چراکه دوزخ بد اقامتگاهى است.
آنان اهل تعقّل و تفکرند و در نتیجه، اذعان مى کنند که جهان آفرینش بى هدف و بیهوده آفریده نشده است. به همین دلیل، معاد در نظر آنان ضرورت وجودى عالم خلقت است.
آنان ایمان دارند که در جهان آخرت و معاد، خداوند پاداش همه اعمال نیک و بد را مى دهد، اگرچه به اندازه ذرّه اى باشد. از این رو، در این اندیشه اند که از عذاب آخرت ایمن باشند.
ترس از جمله مهم ترین عوامل بازدارنده است که خداوند یکى از اوصاف پیامبرانش را &amp;laquo;نذیر&amp;raquo; و هدف از ارسال آنها را &amp;laquo;انذار&amp;raquo; معرفى کرده است تا بدینوسیله، مردم از گناه سر باز زنند و رو به اصلاح روند.
انذار داراى مراتبى است که هر مرتبه آن براى گروهى کارساز است. کمترین آن انذار از عذاب هاى دنیوى است که براى افرادى که از معارف والاى اسلامى بهره اى ندارند سودمند است. عقل دفع ضرر محتمل را مى پذیرد و بدان امر مى کند. بزرگان ما از بیم عذاب هاى الهى گریه مى کردند، با آنکه اهل گناه نبودند.
این همه از آن روست که عذاب هاى الهى عظیم هستند، هم از لحاظ شدت و هم از لحاظ مدت، به گونه اى که هرگز با عذاب هاى دنیوى قابل مقایسه نیستند.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">ترس</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انذار</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">عذاب</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">دوزخ</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تعقّل</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">نذیر</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">آبرو</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
