مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 28 4 2019 08 12 امانت‌انگاری نفس در آموزه‌های دینی و نقش آن در تربیت نفس انسانی 45 52 3510 FA هادی خوشنودی استادیار - گروه فقه و مبانی حقوق دانشکده شهید محلاتی مرتضی رضایی دانشیار - گروه فلسفه مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) سیدابوالقاسم حسینی کمارعلیا استادیار - گروه فلسفه دانشکده شهید محلاتی 1582229351 Journal Article 2019 03 09 Considering the soul as a trust has been emphasized in the intellectual and traditional teachings, and its rules and regulations, including the necessity of returning the trust to its owner, and the bail for its cultivating, which is the most important human capital, has a significant impact. Using a descriptive-analytical method and while focusing on the The Relationship between Words, Meanings and the Truths of the Quran in Sadr al-Muta'allihin's Interpretative System religious teachings, and utilizing the consequences of considering the soul as a trust, this paper has come to this conclusion that, preserving the soul, as a divine trust, is an obligatory religious duty to all, though protecting this divine gift realizes through the recognition and treatment of its pests and injuries, and providing the basics and conditions for its freshness; besides the fact that neglecting the sensual freshness, which is achieved through moving toward God, is destroyer. Some of the threatening pests of the soul include inappropriate friends and environment, having interest to the property, having long aspirations, neglecting, lack of moderation in speech, extreme response to the desires of the soul, and lack of awareness towards the Satan's plans. On the other side, elements such as piety, remembrance of God, healthy recreation, and avoiding extremism in spiritual matters can be considered as the basics and conditions for the happiness of the soul. در ادله‌ی عقلی و نقلی، امانت انگاری نفس مورد تأکید قرار گرفته و احکام و لوازم آن، ازجمله وجوب رد امانت و ضمان در تربیت نفس که مهم ترین سرمایه انسان است، تأثیر بسزایی دارد. پژوهش پیش رو با روش توصیفی ـ تحلیلی و کنکاش در آموزه های دینی، در کنار بهره گیری از لوازم امانت انگاری نفس، به این نتیجه رسیده که حفظ نفس، به عنوان یک امانت الهی، واجب شرعی است و نگهداری این ودیعه‌ی الهی از رهگذر شناسایی آفات و آسیب ها و مقابله با آن و فراهم سازی بسترها و شرایط لازم برای شادابی و طراوت نفس، میسر است، و نداشتن طراوت نفسانی ـ که در سایه حرکت به سوی خداوند و تقرب به او میسر است ـ با تباهی همراه است. از آفات تهدیدکننده نفس می توان به دوستان و محیط نامناسب، خوشحالی از فزونی مال و داشتن آرزوهای دراز، غفلت، عدم اعتدال در گفتار، افراط در پاسخ گویی به خواسته های نفسانی، ناآگاهی نسبت به نقشه های شیطان نام برد، و از تقوا و مداومت بر یاد خدا، یاد آخرت، انجام تفریحات سالم، و عدم افراط در پرداختن به مسائل معنوی، به عنوان بسترها و شرایط لازم برای شادابی نفس می توان نام برد. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/6_53.pdf