مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 28 9 2020 02 04 تحلیل تربیت اخلاقی نادینگز و نقد آن بر مبنای آراء علامه طباطبائی 77 86 3561 FA حمید احمدی هدایت استادیار - گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان 0000-0003-0814-5696 نجمه احمدآبادی آرانی دکتری - فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه پیام نور مریم نادری دکتری - دانشگاه فرهنگیان 3871418579 Journal Article 2019 05 20 Using an analytical-comparative and critical approach, this paper seeks to answer these two questions, first, what is the nature of Noddings’ moral education? Second, what are the most important criticisms of Noddings’ moral education based on Allame Tabataba'i’s perspective? The findings show that, rejecting the universal moral, Noddings believes that the purpose of moral education is acquiring the ability for a better life in society and playing the role of citizenship. While emphasizing the exclusive role of emotions, Noddings considers man and his nature to be the center of moral education. Allame Tabataba'i, however, looks at moral education differently. The following are some of the most important criticisms of Noddings’ moral education from the viewpoint of Allame Tabataba'i, relativism, the secularist approach, neglecting individual spiritual wayfaring, extreme emphasis on emotionalism and external interactions in moral education. هدف پژوهش حاضر، تحلیل تربیت اخلاقی نل نادینگز و نقد آن بر مبنای نظریات علامه طباطبائی است. این پژوهش، به دنبال پاسخ گویی به دو پرسش اساسی است: نخست ماهیت تربیت اخلاقی نادینگز چگونه است؟ دوم، مهم ترین نقدهای وارده بر تربیت اخلاقی نادینگز بر مبنای دیدگاه علامه طباطبائی چیست؟ با توجه به ماهیت پژوهش، از روش های تحلیلی ـ تطبیقی و انتقادی استفاده شده است. یافته های پژوهش نشان داد نادینگز با رد جهان شمولی اخلاقی، هدف تربیت اخلاقی را کسب قابلیت های لازم برای زندگی بهتر در جامعه و ایفای نقش شهروندی می‏داند. نادینگز انسان و طبیعت آن را محور تربیت اخلاقی قرار می دهد و بر نقش انحصاری عواطف، تأکید می کند. از سوی دیگر، علامه طباطبائی با نگاهی متفاوت به تربیت اخلاقی می نگرد. با توجه به تفاوت هایی که در آراء اخلاقی علامه و نادینگز وجود دارد، نظریات اخلاقی این دو مورد مقایسه و نقد قرار گرفت. از مهم ترین نقدهای واردشده بر تربیت اخلاقی نادینگز بر مبنای دیدگاه علامه، می توان به مؤلفه هایی ازجمله: نسبیت گرایی، رویکرد سکولاریستی، غفلت از سیر و سلوک فردی، تأکید افراطی بر عاطفه گرایی و تعاملات بیرونی در تربیت اخلاقی اشاره کرد. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/7_87.pdf