<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>29</Volume>
                <Issue>12</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2021</Year>
                    <Month>02</Month>
                    <Day>19</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>مبانی روابط بین‌الملل کنونی از منظر آیت‌الله جوادی آملی</VernacularTitle>
            <FirstPage>47</FirstPage>
            <LastPage>56</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">3892</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>مهدی</FirstName>
            <LastName>مشکی باف مقدم</LastName>
            <Affiliation>دانشجوی دکتری - علوم سیاسی دانشگاه باقرالعلوم (ع)</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000-0000-0000-0000</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2020</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>07</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">نحوه تعاملات جهانی را که آشفتگی آن هویداست، باید اولاً در مبانی ترابطات بین المللی، و ثانیاً تسری جهانی این مبانی، اصطیاد و نقادی کرد. برای نیل به این مقصود، با بهره گیری از مبانی فکری آیت الله جوادی آملی، به روش تحلیل محتوا به این مهم پرداخته ایم. از منظر ایشان، ازیک سو عدم فهم صحیح از مسئله‌ی علیت، که به غفلت یا انکار علت العلل عالم می انجامد؛ ضعف کلان هستی شناسی محسوب می شود و در روابط بین الملل به قدرت محوری به جای خدامحوری منتهی شده است. از سوی دیگر، نگاه مادیِ معرفت شناسان غربی، مانع اصلی ترسیم تصویری صحیح از چینش عالم هستی می شود که عرصه‌ی بین الملل را صحنه آنارشیسم معرفتی کرده است. بالتبع با این دو رویکرد هستی شناسانه و معرفت شناسانه، جایگاه حقیقی انسان به عنوان مخلوق کریم عالَم، در ساحت انسان شناسی به سمت اومانیسم سوق پیدا می کند که به کارگزارمحوری در حوزه‌ی بین الملل منتهی گردیده است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">آیت‌الله جوادی آملی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">معرفت‌شناسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مبانی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انسان‌شناسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">هستی‌شناسی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">وضع موجود</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">روابط بین‌الملل</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/5_66.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
