<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>31</Volume>
                <Issue>2</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2022</Year>
                    <Month>06</Month>
                    <Day>26</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>اوصاف شیعیان واقعی؛ ایمان در کلام امیرمؤمنان علی (ع) (27)</VernacularTitle>
            <FirstPage>5</FirstPage>
            <LastPage>8</LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">4157</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>آیت الله محمدتقی</FirstName>
            <LastName>مصباح یزدی</LastName>
            <Affiliation></Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">00000000000000000000</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2022</Year>
                    <Month>03</Month>
                    <Day>15</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">این مقاله شرحی است بر کلام امیرمؤمنان علی&amp;nbsp;(ع) در باب اوصاف شیعیان واقعی. گفتیم که از نظر امام کفر چهار پایه دارد، اما شک دارای چهار شعبه است. این تعبیر (پایه و شعبه) بیانگر این است که گویا شک های مزاحم ایمان چند نوع اند و کسانی که مبتلا به شک می شوند چند دسته اند که از ایمان، سعادت دنیا و آخرت محروم اند. مراء، یکی از شعبه های شک است؛ یعنی کسی که در مقام تحقیق بنا داشته باشد، همواره حرف دیگران را رد و در آنها تشکیک کند و هر حرفی را ابطال کند، دچار مراء شده است. خودباختگی و هراس دومین شعبه شک است. اگر انسان بر اثر تنبلی درباره مشکلات نیندیشد، به ایمان صحیح دست نمی یابد و با هول  و  هراس، از حل مسائل عقب نشینی می کند. شعبه سوم تردید است. اینکه انسان نتواند در هر موضوعی به نتیجه ای قطعی برسد و در میان ادله‌ی مختلف حیران و سرگردان بماند. شعبه چهارم شک، بی خیالی در برابر حوادث است. بی خیالی و بی اعتنایی ماجراجویانه در باب مسائل دینی از جمله شعبه های شک است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">بی‌خیالی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تردید</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">خودباختگی و هراس</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مراء</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
            <ArchiveCopySource DocType="pdf">https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/1_91.pdf</ArchiveCopySource>        </Article>
    </ArticleSet>
