مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 31 8 2022 12 20 رویکرد نظری ادیان به دست‏اندازی بشر در ساختار آفرینش موجودات با تأکید بر شیوه شبیه ‏سازی 9 20 4220 FA مصطفی نجفی کارشناس ارشد - موسسه امام خمینی (ره) 0000-0002-1402-1641 محمدحسین فاریاب دانشیار - کلام مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0000-0002-6083-693X Journal Article 2022 05 25 Abstract Throughout history, human beings have always made various interventions in nature and have subjugated the forces of nature by using their knowledge and power. With the increase in man’s understanding of the secrets of creation, the possibility of their intervening in the natural structure of creatures has also doubled. Given the fact that all creatures are considered signs of God and manifestations of His wisdom, power, knowledge, management, and will, what is the explanation for human interventions in creatures from a theological point of view? By examining the most important traditional and modern methods of creating changes in the structure of beings, the following article explores the theoretical approach of the thinkers in great divine religions. The results of this research show a preference for the approach of the permissibility of longitudinal intervention and the impermissibility of transverse intervention in the natural structure of creatures from the point of view of Islam. In other religions, although there is a difference in the permissibility or impermissibility of intervention, the weak presence of these religions in the human social arena, the acceptance of the instrumental role of nature for humans, and as a result, the permissibility of any intervention in the natural structure of creatures is made easy for the followers of these religions. The research method is descriptive-analytical. بشر همواره در طول تاریخ حیات خود به تصرفات مختلف در طبیعت اقدام کرده و با استفاده از علم و قدرت خود قوای طبیعت را مسخر خود قرار داده است. هرچه شناخت انسان از اسرار آفرینش افزایش یافته، امکان تصرف او در ساختار طبیعی موجودات نیز مضاعف شده است. با توجه به اینکه همه‌ی موجودات، نشانه های الهی و مظاهری از حکمت و قدرت و علم و تدبیر و اراده‌ی او به‏شمار می‏روند، از منظر دین‏شناختی تصرفات بشر در مخلوقات، چه تبیینی دارد؟ نوشتار پیش‏رو با بررسی مهم‏ترین شیوه‏های سنتی و نوین ایجاد تغییر در ساختار موجودات، رویکرد نظری اندیشمندان ادیان بزرگ الهی را مورد کاوش قرار می‏دهد. حاصل این پژوهش ترجیح رویکرد جواز تصرف طولی و عدم جواز تصرف عرضی در ساختار طبیعی موجودات از نظر اسلام است. در ادیان دیگر نیز هرچند در جواز یا عدم جواز تصرف، اختلاف وجود دارد، ولی حضور کم‏رنگ این ادیان در عرصه اجتماعی بشر، پذیرش نقش ابزاری طبیعت برای انسان و در نتیجه جواز هرگونه تصرف در ساختار طبیعی مخلوقات را برای پیروان این ادیان هموار کرده است. روش پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/2_89.pdf