مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) معرفت 1023-6015 32 4 2023 06 22 نقش نظریه صدرالمتألهین درباره تکامل نفس در تبیین کنش‌های انسانی 43 52 4302 FA عقیل امرالله پور کارشناس ارشد - فلسفه علم مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0009-0003-7937-5736 عسکری سلیمانی امیری استاد - مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی (ره) 0 Journal Article 2023 04 14 Abstract The course of human evolution is one of the mysterious and important debates of Sadr al-Mutalahin. Unlike his predecessors, he took a new way to prove human evolution. The effects of Sadra's perception of the continuous essential movement of the soul in explaining human actions is the purpose of this article. Explaining human actions is defined as one of the missions of human sciences, which has a more prominent position than other functions of human sciences. This paper seeks to answer this basic question, what is Sadr al-Mutalahin's analysis of the evolution of the soul and whether our understanding of the essential movement of the soul can be effective in the analysis of the causes of human actions or not? If it is effective, what applications does it seek in the field of explaining actions? Using the descriptive-analytical and inferential method, it will be shown that paying attention to Sadra's specific point of view will have different applications in explanation. The excessiveness of dogmatism in case of method and source, the inaccuracy of the sameness of the explanation of action in human types, the inaccuracy of scientific backwardness, the inequality between the actions of a person and the inadequacy of the so-called human sciences in the explanation of action can be considered among the achievements of forward-looking research. سیر تکاملی انسان از بحث های غامض و مهم صدرالمتألهین است او برخلاف پیشینیان، راهی جدید در اثبات تکامل انسان در پیش گرفت. تأثیرات تلقی صدرا از حرکت جوهری امتدادی نفس در تبیین کنش های انسان، هدف این مقاله است. تبیین کنش های انسانی را یکی از رسالت های علوم انسانی تعریف می کنند که جایگاه برجسته تری نسبت به دیگر کارکردهای علوم انسانی دارد. مقالۀ پیش رو به دنبال پاسخ به این سؤال اساسی است که تحلیل صدرالمتألهین از تکامل نفس چیست و اینکه آیا تلقی ما از حرکت جوهری اشتدادی نفس می تواند در علت کاوی کنش های بشری اثرگذار باشد یا خیر؟ اگر تأثیرگذار است، چه کاربست هایی را در حوزۀ تبیین کنش ها به دنبال دارد؟ با روش توصیفی ـ تحلیلی و استنباطی، نشان داده خواهد شد که توجه به دیدگاه خاص صدرا، کاربست های متمایزی در تبیین خواهد داشت. گزاف بودن دگماتیسم روشی و منبعی، نادرستی یکسان انگاری تبیین کنش در انواع انسانی، نادرستی عُقبی گریزی علمی، عدم تساوی میان کنش های یک فرد و عدم کفایت علوم انسانی مصطلح در تبیین کنش را می توان از جمله دستاوردهای پژوهش پیش رو به شمار آورد. https://marifat.nashriyat.ir/sites/marifat.nashriyat.ir/files/article-files/5_97.pdf