<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>18</Volume>
                <Issue>5</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>09</Month>
                    <Day>06</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>علم الهى در حکمت متعالیه</VernacularTitle>
            <FirstPage>78</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">720</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>مجید</FirstName>
            <LastName>شعبانی مهردرانی</LastName>
            <Affiliation></Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2008</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>04</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">اهمیت الهیات به معنى الاخص، در فلسفه اسلامى به حدى است که مى توان این بخش را غایت فلسفه در اسلام دانست. موضوع صفات خداوند و مطالب مربوط به آن به طور عام و بحث علم وجود واجب و مراتب آن به نحو خاص، از دشوارترین مباحث الهیات است. متکلمان با توجه به برخى محذورات برخى موارد مربوط به علم خدا را مورد تحقیق قرار نداده و برخى دیگر را نیز به اجمال بیان کرده اند.
این نوشتار، با رویکردى تحلیلى و نظرى و با هدف بررسى اثبات علم ذاتى واجب الوجود به ذات خویش و اشیا، علم فعلى حق تعالى به ممکنات از نظر حکمت صدرایى برآمده است. حضور مادیات نزد حضرت حق، به عنوان یکى از مراتب وجودى و یا حضور صور علمیه آنها، به جهت آنکه مادیات عین پراکندگى هستند و حضورى ندارند، به عنوان یکى از موضوعات چالش برانگیز فلسفه ملّاصدرا، در تحقیق حاضر بررسى مى شود. اشاره به مراتب علم خدا به مادیات، آراى گوناگون پیرامون علم حضرت حق و نقد مختصر آن، مباحث پایانى این نوشتار است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">علم الهى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">ملّاصدرا</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">قضا</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">قدر</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">عنایت</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
