<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>18</Volume>
                <Issue>6</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>09</Month>
                    <Day>29</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>انسان‌شناسى دینى ـ تربیتى از منظر شهید مطهری</VernacularTitle>
            <FirstPage>13</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">738</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدحسین</FirstName>
            <LastName>حسینی</LastName>
            <Affiliation>استادیار - فلسفه و کلام پژوهشگاه علوم انسانی. تهران</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID"></Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>05</Month>
                    <Day>02</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">اگر تحلیل مسائل انسانى را نقطه مشترک تمامى مکاتب و دیدگاه هاى بزرگ و کوچک مطرح در دنیاى قدیم و جدید بدانیم، در این میان، بحث پیرامون هستى و چیستى انسان در مدار توجه ویژه قرار دارد. هم از آن حیث که انسان شناسى، نقش محورى و مبنایى در تحلیل همه مباحث و مسائل پسینى دارد و هم به دلیل آنکه هر فیلسوف و اندیشمندى در این باره به اظهارنظر پرداخته است. تردیدى نیست که ادیان توحیدى و دیدگاه هاى الهى نیز نمى توانند از توجه به این موضوع مهم دورى گزینند.
بدین سان، &amp;laquo;انسان شناسى&amp;raquo; در دایره بزرگ علوم انسانى، از اهمیت فوق العاده برخوردار شده و در این زمینه، در مجموعه علوم تربیتى سخن از &amp;laquo;انسان شناسى تربیتى&amp;raquo; رفته است. و این، نه فقط به دلیل آن است که &amp;laquo;انسان&amp;raquo;، موضوع تربیت است، بلکه تجزیه و تحلیل قوا و نیروهاى انسانى نیز کلید اساسى تمامى حوزه هاى گوناگون تعلیم و تربیت به شمار مى آید.
آنچه در این نوشتار مورد توجه قرار گرفته، تحلیل این موضوع از زاویه نگاه و دیدگاه هاى دینى و اسلامى است و بر همین بنیان، در &amp;laquo;انسان شناسى دینى ـ تربیتى&amp;raquo;، عوامل و پایه هاى رشد و تربیت انسان موردنظر و بررسى قرار مى گیرد.
این مقاله به بررسى پایه هاى موردنظر با توجه به برخى دیدگاه هاى شهید مطهّرى پرداخته&amp;nbsp; و از این منظر، به سوى مقایسه اى تطبیقى روى آورده است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انسان‌شناسى دینى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">انسان‌شناسى تربیتى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تحلیل قواى انسانى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مرتضى مطهّرى</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">مقایسه تطبیقى</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
