<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?><ArticleSet>
                    <Article>
            <Journal>
                <PublisherName>مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره)</PublisherName>
                <JournalTitle>معرفت</JournalTitle>
                <Issn>1023-6015</Issn>
                <Volume>18</Volume>
                <Issue>8</Issue>
                <PubDate PubStatus="epublish">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>12</Month>
                    <Day>01</Day>
                </PubDate>
            </Journal>
            <ArticleTitle></ArticleTitle>
            <VernacularTitle>بررسى چند عبارت کنایى در قرآن</VernacularTitle>
            <FirstPage>53</FirstPage>
            <LastPage></LastPage>
            <ELocationID EIdType="pii">790</ELocationID>
            <ELocationID EIdType="doi"></ELocationID>
            <Language>FA</Language>
            <AuthorList>
                        <Author>
            <FirstName>سیدمحمود</FirstName>
            <LastName>طیب حسینی</LastName>
            <Affiliation>استاد - گروه قرآن‌پژوهی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه</Affiliation>
            <Identifier Source="ORCID">0000000156810270</Identifier>
        </Author>
                    </AuthorList>
            <PublicationType>Journal Article</PublicationType>
            <History>
                <PubDate PubStatus="received">
                    <Year>2009</Year>
                    <Month>08</Month>
                    <Day>10</Day>
                </PubDate>
            </History>
            <Abstract></Abstract>
            <OtherAbstract Language="FA">بی شک، قرآن کریم افزون بر اینکه یک کتاب مقدس دینی است که در مقام هدایت بشر و تشریع راه و روش زندگی برتر است تا آدمی را به سعادت دنیا و آخرت رهنمون سازد، یک شاهکار ادبی نیز هست که ضمن بهره گیری از فصیح ترین و بلیغ ترین اسلوب های بیانی عصر خود، این اسلوب ها را به کمال بیشتر نیز رسانده است. روشن است که فهم قرآن کریم و به عبارت دیگر، فهم صحیح قرآن کریم در گرو آشنایی بهتر و بیشتر با اسلوب های ادبی رایج در عصر نزول است؛ با تأکید بر اینکه در اختیار آفریننده هر متن ادبی از جمله خداوند است که با حفظ ساختار و الگوهای زبانی، در کاربرد آنها توسعه دهد و نوآوری کند. یکی از اسلوب های ادبی که به فراوانی در قرآن کریم به کار رفته اسلوب کنایه است. این مقاله برخی از عبارت های کنایی قرآن را بررسی نموده است.</OtherAbstract>
            <ObjectList>
                            <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">کنایه</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">اسلوب ادبی قرآن</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">تفسیر غیرادبی</Param>
            </Object>
                        <Object Type="keyword">
                <Param Name="value">فصاحت و بلاغت قرآن</Param>
            </Object>
                        </ObjectList>
                    </Article>
    </ArticleSet>
