موعظه

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

مراحل تربيت قرآنى از منظر علامه طباطبائى در تفسير الميزان

سال بيست و پنجم ـ شماره 223 (ويژه علوم تربيتى)

فاطمه بهره مند / كارشناس ارشد تاريخ و فلسفه آموزش و پرورش دانشگاه تهران                 fbahremand@ut.ac.ir

محمدرضا شرفى / دانشيار فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه تهران                               msharafi@ut.ac.ir

نرگس سجاديه / استاديار فلسفه تعليم و تربيت دانشگاه تهران             n.sajadieh@gmail.com

دريافت: 29/3/94               پذيرش: 2/12/94

چكيده

ديدگاه علامه طباطبائى درباره معرفى جايگاه تربيتى قرآن و چگونگى تأثيرگذارى آن در سير تكاملى انسان، قابل تأمل است و براى تقويت هرگونه تربيت با محوريت قرآن لازم به نظر مى رسد. درحالى كه پژوهشى با تمركز بر نگاه تفسيرى اين قرآن شناس معاصر و با نگاه مرحله اى به تربيت قرآنى نپرداخته است. اين چارچوب مى تواند چشم انداز فعاليت هاى تربيتى قرآن محور را تا حدى روشن تر كند. در اين پژوهش، برخى از انديشه هاى تفسيرى علامه طباطبائى، با هدف صورتبندىِ مراحلِ تربيت قرآنى مدنظر قرار گرفته و در اين زمينه، از روش «تحليل زبان فنىِ ـ رسمى با تأكيد بر سياق» استفاده شده است. يافته اصلى اين پژوهش بسط چهار مرحله بيدارگرى (موعظه)، درمانگرى (شفا)، هدايتگرى (هدى)، و رحمت گرى (رحمت) براى تربيت قرآنى، قابل برداشت از ديدگاه علامه طباطبائى با محوريت آيه 57 سوره «يونس» است. علاوه بر اين، تأكيد بر شأن هدايتى قرآن و حالت ايجابى آن، نقش زمينه اى و حالت سلبى مراحل اول و دوم، و هدف گونه ديدنِ مرحله رحمت گرى، جايگاه هر مرحله را ترسيم مى كند. تحليل اين مراحل نشان مى دهد كه پالايش درونى مقدم بر پالايش اعمال بيرونى است. زندگى سعادتمندانه انسانى در پرتو اين مراحل، در ارتباط با قرآن محقق مى شود.

 

كليدواژه ها: تربيت قرآنى، علامه طباطبائى، تفسير الميزان، موعظه، شفا، رحمت، هدايت.

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
223
شماره صفحه: 
65

جايگاه موعظه و تذكر در تربيت دينى از منظر علّامه طباطبائى در تفسير الميزان

سال بيست و سوم ـ شماره 202- مهر 1393

سيدحسن بطحائى گلپايگانى :  استاديار گروه معارف اسلامى دانشگاه پيام نور. bathayi@gmail.com

 دريافت: 25/11/92               پذيرش: 11/5/93

چكيده

از روش‏هاى تربيت دينى «تذكر» و «موعظه» است. موعظه دعوت به نيكى توأم با خيرخواهى و رقت قلب است. واژه هم‏معناى آن، «نصيحت» و «تذكر» است كه به‏معناى پند و اندرز مشفقانه به انگيزه اصلاح و تربيت مى‏باشد. موعظه حسنه در قرآن به‏عنوان روش تربيت دينى در موضوعات اعتقادى و مسائل اخلاقى و اعمال و آداب عبادى به كار رفته است. علّامه طباطبائى با توجه به آيات قرآن، بر اين باور است كه اگر واعظ و متعظ از شرايط علمى و اخلاقى و اعتقادى مناسبى برخوردار باشند، و نيز محتواى وعظ و اندرز دعوت به خدا باشد، سبب بيدارى دل‏ها و تربيت و تهذيب نفوس انسان‏ها مى‏شود. يادآورى نعمت‏ها و حوادث تاريخى در قرآن براى غفلت‏زدايى و رشد تربيت دينى آمده است. در اين پژوهش، تفسير و تحليل آيات موعظه و واژه‏هاى مرتبط آن، با توجه به ديدگاه تفسيرى علّامه طباطبائى در تفسير الميزان مورد تحقيق و ارزيابى قرار گرفته است.

 

كليدواژه‏ها: موعظه، نصيحت، تذكر، تربيت، تفسير الميزان، علّامه طباطبائى.

 

سال انتشار: 
1
شماره مجله: 
202
شماره صفحه: 
107
محتوای تغذیه