مشيت

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

مبانى عفو الهى

سال بيست و چهارم ـ شماره 217 (ويژه كلام)

مهدى قاسمى فيروزآبادى / دانش پژوه دكترى كلام مؤسسه آموزشى وپژوهشى امام خمينى قدس سره               mahdiqasemi@chmail.ir

دريافت: 19/6/93               پذيرش: 13/5/94

 

چكيده

عفو و مغفرت خداوند مبتنى بر صفات كمال الهى است. اين صفات همان مبانى عفو پروردگار است. اين مقاله بر آن است تا با روش پژوهش قرآنى و با استفاده از اصول كلامى اماميه، مبانى عفو الهى را استخراج كند و كاركرد يا كاركردهاى هر كدام از اين مبانى را در موضوع عفو خداوند به دست آورد و در نهايت، نسبت هاى موجود ميان اين مبانى را به منظور تحقق عفو پروردگار تبيين نمايد.نتايج پژوهش حاكى از اين است كه محبت، حكمت، رحمت، عدالت، علم، فضل، مالكيت و مشيت از مهم ترين مبانى عفو الهى هستند كه قرآن كريم بر آنها دلالت دارد. هريك از اين مبانى، داراى كاركردهاى مبنايى متفاوتى در موضوع عفو الهى است. مبانى عفو الهى براى تحقق بخشيدن به فعل عفو، نسبت هاى خاصى با يكديگر دارند. «حكمت» حاكم بر رحمت، فضل و مشيت الهى است، هرچند خود برآمده از علم مطلق خداوند است. همچنين «رحمت» زيربنايى ترين مبناى عفو خداوند است، هرچند خود ريشه در محبت ويژه الهى نسبت به بندگان مستحق عفو دارد.

 

كليدواژه ها: مبانى، عفو، حكمت، رحمت، علم، مالكيت، مشيت.


 

سال انتشار: 
26
شماره مجله: 
216
شماره صفحه: 
27

مصلحت در افعال الهى بررسى ديدگاه علّامه طباطبائى

سال بيست و چهارم ـ شماره 211 (ويژه دين شناسى)

جمال الدين سليمانى كياسرى / دانش پژوه سطح چهار مؤسسه بين المللى مطالعات اسلامى. jamaleddin_soleimani@yahoo.com

دريافت: 19/6/93               پذيرش: 29/11/93

چكيده

اين مقاله درصدد بررسى مصلحت و حكمت در افعال الهى است. آيا افعال الهى بر يك سلسله مصالح و حكمت ها مبتنى است؟ آيا مى توان فرض كرد افعال الهى خالى از مصالح و به گزاف صادر شود؟ هدف اين نوشتار بررسى دقيق سنخ افعال الهى و يكسانى و يا تفاوت آنها با افعال انسان هاست. پاسخ به اين سؤال باب وسيعى از معرفت ذات ربوبى را به روى ما مى گشايد و شناخت برخى از افعال و صفات الهى را براى ما تسهيل مى كند. روش نوشتار در مقام گردآورى، اسنادى و در مقام تبيين، توصيفى و تحليلى بوده و با محوريت ديدگاه علّامه طباطبائى در تفسير شريف الميزان صورت گرفته است. با بررسى ديدگاه مؤلف تفسير الميزان، به تعريف جديدى از مصلحت در افعال الهى ـ غير از آنچه بين اشاعره و معتزله مشهور بود ـ مى رسيم. اين ديدگاه نوعى جمع بندى ابتكارى و بديع بين آياتى از قرآن كريم است كه در اين مقاله به آنها اشاره شده است.

 

كليدواژه ها: مشيت، فعل الهى، اشاعره، معتزله.

 


سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
210
شماره صفحه: 
29
محتوای تغذیه