گرايش هاى فطرى

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

جايگاه گرايش هاى فطرى در تعليم و تربيت اسلامى از منظر علامه طباطبائى

سال بيست و پنجم ـ شماره 223 (ويژه علوم تربيتى)

على نقى فقيهى / دانشيار گروه علوم تربيتى دانشگاه قم                   an-faghihi@qom.ac.ir

حسن نجفى / دانشجوى دكترى مطالعات برنامه درسى دانشگاه علامه طباطبائى                   hnajafih@yahoo.com

دريافت: 25/6/94               پذيرش: 19/11/94

چكيده

كنكاش «فطرت» به عنوان يكى از بنيادى ترين مباحث فلسفه تربيت اسلامى، همواره مورد توجه علامه طباطبائى بوده است. هدف اين پژوهش اين است كه با پذيرفتن «فطرت» به عنوان تقرير دينى از سرشت مشترك انسان و نقش عمده آن در قلمرو اركان تعليم و تربيت اسلامى، تصويرى از گرايش هاى فطرى مؤثر در تعليم و تربيت را با بهره گيرى از آراء اين فيلسوف معاصر، ارائه نمايد. روش پژوهش توصيفى ـ تحليلى بوده و به منظور گردآورى داده هاى لازم براى نيل به اهداف پژوهش، منابع موجود و مرتبط با استفاده از فرم هاى فيش بردارى از منابع، جمع آورى و با شيوه هاى كيفى مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. از بررسى آراء علامه طباطبائى به دست آمد كه ايشان گرايش هاى فطرى را در چهار حيطه ادراكى، الهى، اختيار و توانمندى عمل تقسيم بندى نموده است. اين گرايش ها، توانمندى هايى هستند كه به شكل گيرى نظام تعليم و تربيت منطبق با آموزه هاى اسلامى كه تضمين كننده سعادت انسان و تسهيل كننده فرايند دستيابى به حيات طيبه است، كمك مى نمايند.

كليدواژه ها: فطرت، گرايش هاى فطرى، تعليم و تربيت اسلامى، علامه طباطبائى.

 

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
223
شماره صفحه: 
49

بررسى ويژگى ها و ابعاد فطرت از نگاه قرآن

سال بيست و چهارم ـ شماره 215 (ويژه تعليم و تربيت ارزش ها)

 

احمد شهامت / دانشجوى دكترى فقه تربيتى جامعه المصطفى العالمية                              amadshahamat@chmail.ir

سيداحمد رهنمايى / دانشيار گروه علوم تربيتى مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره                    rahnama@qabas.net

دريافت: 25/7/93               پذيرش: 19/6/94

 

چكيده

ازآنجاكه فطرت از مبانى مهم انسان شناختى در دانش تعليم و تربيت است، اين پرسش مطرح است كه اين مفهوم از نگاه قرآن به چه معناست و چه ابعاد و ويژگى هايى دارد؟ آيات مرتبط با فطرت را مى توان در چهارده گروه دسته بندى نمود. پس از بررسى اين آيات به روش تحليلى ـ استنباطى مى توان نكات ذيل را در سه بخش ارائه نمود. اول، نكات عمومى درباره فطرت: فطرت ذاتى و خدادادى است و نه اكتسابى كه در همه افراد بشر همسان مى باشد. فطرت اگرچه تغييرناپذير است و از بين نمى رود، اما ممكن است ضعيف و فراموش گردد. گرايش ها و بينش هاى فطرى نيازمند يادآورى هستند. عواملى نظير تزكيه نفس باعث رشد داشته هاى فطرى انسان مى گردد. دوم، نكات درباره بعد شناختى فطرت: علاوه بر «خودشناسى فطرى» انسان، بخشى از شناخت هاى فطرى انسان مربوط به ربوبيت الهى و صفات وحدانيت، الوهيت، خالقيت و رازقيت الهى مى باشد كه از آن به عنوان «خداشناسى فطرى» ياد مى شود. سوم، نكاتى در بعد گرايشى و انگيزشى انسان است: انسان داراى گرايش هاى فطرى «خداپرستى فطرى»، «كمال طلبى»، «فضيلت گرايى»، «ميل به جاودانگى» و «حق گرايى» است. خداوند و دين او محبوب فطرى انسان، و كفر، فسق، سركشى و گناه، منفور فطرى انسان است.

 

كليدواژه ها: فطرت، فطرت الهى، ويژگى هاى فطرت، شناخت هاى فطرى، گرايش هاى فطرى.

 

Marifat____________________________________________________________ Vol. 24, No 8, Aban 1394

سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
215
شماره صفحه: 
29
محتوای تغذیه