محمدجواد توكلى

strict warning: Declaration of views_handler_filter_node_status::operator_form() should be compatible with views_handler_filter::operator_form(&$form, &$form_state) in D:\WebSites\nashriyat.ir\modules\views\modules\node\views_handler_filter_node_status.inc on line 14.

تحليل سيستمى نظام بانكى اسلامى

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى بهمن 1394

مرتضى صالحى / دانشجوى دكترى اقتصاد دانشگاه عدالت                             mortezaasalehi@yahoo.com

محمدجواد توكلى / استاديار گروه اقتصاد مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره             tavakoli@qabas.net

دريافت: 24/12/93               پذيرش: 29/10/94

 

چكيده

با گسترش روزافزون جوامع بشرى، شاهد تقسيم كار بيشتر و تخصصى تر در همه حوزه هاى بشرى بوده ايم. اين امر سبب شكل گيرى نهادهايى در جامعه گرديده است كه نظام بانكى نيز از جمله اين نهادهاست. هرچند فرايندهاى درونى نظام بانكى متعارف با اصول اساسى اسلام سازگارى ندارد، ولى ضرورت وجود چنين نهاد تخصصى در جامعه، انديشمندان مسلمان را بر آن داشت تا با اصلاح نظام بانكى و همخوان كردن آن با مبانى اسلامى، اين جوامع را نيز از مزاياى وجود چنين نهادى بهره مند سازند. اين تحقيق به روش تحليلى در راستاى اصلاح نظام بانكى اسلامى، به دنبال ارائه نوع جديد تحليل از نظام بانكى است كه بر هرگونه اصلاح در سطح فرايندهاى نظام بانكى مقدم است. تحليل سيستمى نظام بانكى اسلامى، بررسى جايگاه نظام بانكى در اسلام در تعامل با نظام اقتصادى و نظام عام اسلامى، به عنوان يك جزء از نظام اقتصادى اسلام است. اين تحليل نشان مى دهد كه نگاه سيستمى به نظام بانكى اسلامى، موجب ترسيم وظايفى براى بانك ها در تحقق رشد، عدالت و امنيت اقتصادى است. از جمله اين وظايف، تأمين مالى بخش حقيقى اقتصاد، اولويت در تأمين مالى كالاهاى اساسى، تأمين مالى پروژه هاى ارائه شده توسط اقشار ضعيف جامعه، اولويت دادن در تأمين مالى طرح هاى اقتصادى نيازمند به سرمايه در گردش، و نبود رانت در استفاده از تسهيلات بانكى مى باشد.

 

كليدواژه ها: بانك دارى اسلامى، نظام بانكى اسلامى، نظام اقتصادى اسلام، بررسى سيستمى.

 

سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
218
شماره صفحه: 
95

نقد و بررسى سير تحول انديشه انسان اقتصادى در اقتصاد متعارف

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى بهمن 1394

سيدناصر علم الهدى / دانشجوى دكترى فلسفه اقتصاد مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره

محمدجواد توكلى / استاديار گروه اقتصاد مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره             tavakoli@qabas.net

دريافت: 17/3/94               پذيرش: 29/10/94

 

چكيده

«انسان اقتصادى» يكى از فروض اساسى اقتصاد متعارف است. اين فرض پايه اى از لحاظ تاريخى توسط اقتصاددانان كلاسيك معرفى و به وسيله اقتصاددانان نئوكلاسيك به عنوان يك ايده منسجم گسترش يافت. اين مقاله به روش تحليلى روند تحول انديشه انسان اقتصادى در اقتصاد متعارف را نقد و بررسى مى كند. يافته هاى مقاله نشان مى دهد انديشه «انسان اقتصادى» ابتدا در چارچوب انسان منفعت طلب توسط آدام اسميت معرفى شد. در ادامه، جان استوارت ميل با الهام از فلسفه «لذت گروى» بنتام آن را در قالب انسان لذت گرا وارد ادبيات اقتصادى كرد. اقتصاددانان نئوكلاسيك نيز با كمّى سازى اين فرض مبنايى، مفهوم «انسان محاسبه گر» را معرفى كردند. مفهوم «انسان اقتصادى» معرفى شده داراى برخى تناقض هاى درونى بوده و پيامدهاى نامطلوبى بر جاى گذاشته است.

 

كليدواژه ها: انسان اقتصادى، عقلانيت اقتصادى، اقتصاد كلاسيك، اقتصاد نئوكلاسيك.

 

 

سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
218
شماره صفحه: 
29
محتوای تغذیه