بدون عنوان

برخي تكاپوهاي صهيوني ـ صليبي در دوره قاجار ذبيح الله نعيميان

تكاپوهاي صهيوني ـ صليبي، ابعاد مختلفي دارد. اوج اين تلاش ها به تأسيس دولت صهيونيسم اسرائيل و حمايت هاي صليبي از آن منجر شد. همان گونه كه فعاليت هاي ماسوني آنان در سطح جهاني نيز گونه اي از اين تكاپوهاست.

از جمله كانون هاي قدرت در اروپا خاندان روچيلدهاست كه از دوره ملكه ويكتوريا قدرت فزون تري يافته و در دوره ادوارد هفتم، در تعامل و نفوذ ويژه اي در دولت انگليس و هم زمان با مشروطه خواهي ايرانيان، برخوردار بوده اند. از سوي ديگر، جريان صهيونيسم يهودي، در دو سه سده اخير در تلاش بوده است تا نفوذي از سنخ نخبه سالاري دودماني را در ساختار سياسي ايران نيز سامان دهد.

در اين نوشتار، ابتدا به بخشي از تكاپوهاي روچيلدها به عنوان يكي از محورهاي اصلي زرسالاري يهودي در زمينه تأسيس دولت فلسطين در دوره قاجاريه، بويژه در زمان ناصرالدين شاه پرداخته، سپس با طرح فضاي فعاليت هاي فراماسونري صهيوني ـ صليبي در جهان و ايران، بهويژه شاخه ميرزا ملكم خان، به گوشه اي از مواجهه قاجار، بهويژه ناصرالدين شاه، با اين جريان پرداخته است.

مفهوم «مساوات» در نهضت مشروطه ماشاءاللّه حشمتي

«مساوات» همچون «آزادي» واژه اي زيبا و مبهم است و داراي معاني گوناگوني است. واژه «مساوات» اين واژه مورد اختلاف در نهضت مشروطه بود. اصل هشتم متمّم قانون اساسي بر مساوات حقوقي تمام اتباع ايران، اعم از مسلمان و غير مسلمان تاكيد داشت. تساوي حقوق مطرح شده توسط مشروطه خواهان غرب زده، بكلي با احكام شرع اسلام تعارض داشت. اگرچه اسلام افراد بشر را از لحاظ انساني با هم برابر و در حقوق و تكاليف انساني يكسان مي داند، اما در اجراي احكام شرعي در جامعه، فرد مسلمان و غيرمسلمان از حقوق متفاوتي برخوردار است. بر اين اساس، مجتهدان با آن به عنوان اصلي معارض با احكام شريعت مخالفت كردند.

ابهام اين واژه موجب اختلاف شديدي در آغاز مشروطيت گرديد، به گونه اي كه درگيري سختي بين جناح مذهبي حامي مشروطه و جناح مشروطه خواهان غرب زده درگرفت. يكي از دلايل اساسي تحصن شيخ فضل اللّه نوري در حرم حضرت عبدالعظيم(عليه السلام) نيز همين موضوع بود.

نشر آثار فرهنگي به وسيله شاگردان امام رضا(عليه السلام) در ايران اكرم خدايي اصفهاني

ائمه اطهار(عليهم السلام) و به دنبال آن ها، شاگردان و روايان ايشان نقش عظيمي در ارائه فرهنگ تشيّع علوي و نشر آن در كشورهاي گوناگون، از جمله ايران داشته اند; راويان مؤمن و متعهدي كه با انتقال گزارش هاي گوناگون، نقش عظيمي در غني سازي فرهنگ تشيّع داشته اند.

با ورود امام رضا(عليه السلام) به ايران در قرن سوم هجري، علما و شيفتگان ولايت به فراگيري فرهنگ علوي از آن امام پرداختند و پس از آن، در نقاط گوناگون ماوراءالنهر و ايران پراكنده شدند و به نشر معارف علوي پرداختند. حضور امام(عليه السلام)در ايران، موجب سازندگي افراد در ابعاد گوناگون علمي، فرهنگي و هنري شد و دانشمندان بسياري در اين مكتب تربيت شدند.

يكي از مباحثي كه در تاريخ اسلام مطرح است «شيعه و آغاز آن و چگونگي پيدايش آن و نشر فرهنگ علوي در ايران» است. اين مقاله به اين موضوع مي پردازد.

جايگاه كعبه در نزد اقوام جاهلي و پيروان اديان مختلف سيدعلي حسني

از فراسوي زمان، بانگ دعوت ابراهيم خليل7 از بام تاريخ به گوش مي رسد كه همه انسان ها را به انجام فريضه حج دعوت مي كند. ابراهيم، برپاكننده بيت العتيق، با دستان آسمانيش خانه اي ملكوتي بنا مي كند كه دل هر بيننده اي را مجذوب عظمت و معنويت خود مي كند. تاريخ كعبه به بلنداي تاريخ بشريت مي باشد، بلكه ريشه در فراسوي تاريخ دارد. تاريخ كعبه، تاريخ فراز و فرود پرستش خدا در زمين مي باشد. زماني عده اي با كمال خلوص و صفاي دل در كنار آن به بندگي و عبادت مشغول بودند و آنجا را براي زائران و مجاوران آماده مي كردند، زماني عده اي كعبه را بت كده خويش كرده و پرستش هوا و هوس مي كردند، زماني دوباره كعبه از وجود چنين الهه هاي دروغين پاك گرديده و پرستش گاه دوباره عرشيان گرديده است.

شهر مكه در عصر جاهليت به دليل مركز تجاري بودن مورد توجه بوده و از اقصي نقاط عالم براي خريد و فروش بدان مكان مي آمدند. اين شهر براي جهانيان آن زمان، داراي ارج و منزلتي بوده است; يعني همان گونه كه تجارت مادي در شهر مكه صورت مي گرفت، تجارت معنوي هم در اين شهر مطرح بوده است.

اين مقال، جايگاه كعبه را در فراسوي تاريخ جستجو مي كند.