تاريخ اجتماعى شيعيان در نيمه اول قرن هفتم هجرى

ضمیمهاندازه
5.pdf1.06 مگابایت

ماهنامه علمى ـ ترويجى در زمينه علوم انسانى آبان 1395

محمدجواد ياورى سرتختى / دانشجوى دكترى تاريخ تشيع مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره          javadyavari@yahoo.com

دريافت: 19/6/94               پذيرش: 5/12/94

 

چكيده

تحقيق حاضر درباره تاريخ اجتماعى اقوام و جوامع گذشته، رويكردى جديد در تاريخ نگارى است كه برخلاف سبك سنتى تاريخ نگارى، عهده دار كشف لايه هاى پنهان، بررسى سبك زندگى، ارتباطات و نوع تفكر انسان هاى پيشين است. بنابراين، فهم زندگى اجتماعى مردم مبتنى به بررسى تحولات سياسى و اجتماعى آن دوره است. ازاين رو، با توجه به تحولات تاريخى قرن هفتم، اين پژوهش با روش تحليلى ـ توصيفى به وضعيت اجتماعى و سبك زندگى عوامل مؤثر و مؤلفه هاى تاريخ اجتماعى شيعيان ايران و عراق در نيمه اول قرن هفتم هجرى مى پردازد. در اين دوره، در پى اتفاقات و تحولات سياسى و اجتماعى، زندگى اجتماعى شيعيان تحت تأثير اين شرايط قرار گرفته و شيعيان براى استمرار حيات اجتماعى خود از نهادهاى اجتماعى همچون نقابت، مرجعيت و آموزش و پرورش بهره بردند.

 

كليدواژه ها: تاريخ اجتماعى، سبك زندگى، شيعه، مؤلفه ها، آداب و رسوم.

 


 

سال انتشار: 
25
شماره مجله: 
227
شماره صفحه: 
55