جادوي ارتباط ايراني؛ نقدي بر كتاب «ريشه‌هاي فرهنگي ارتباط در ايران»

قيمت مقاله الكترونيكي: 
3000تومان

سال بيست و هفتم ـ شماره دوازدهم، پياپي 255

حوريه بزرگ / دانشجوي دکتري فرهنگ و ارتباطات دانشگاه باقرالعلوم عليه السلام    bozorgi.h14@gmail.com
دريافت: 23/04/97                    پذيرش: 18/10/97
چکيده
در نوشتار حاضر به مدد شيوه تحليلي ـ اسنادي، به نقد کتاب «ريشه‌هاي فرهنگي ارتباط در ايران» پرداخته‌ايم. نتايج تحقيق آشکارکنندة برخي نقايص صوري و محتوايي است. در بخش صوري، کتاب به بازنگري جدي در ويرايش فاصله‌ها، اشتباهات تايپي و جملات نامفهوم نيازمند است. در بخش محتوايي، مهم‌ترين نکته، عدم ‌انتخاب روش تحقيق مناسب و گزينش رويکرد تحليلي خاصِ تاريخي است. گزينش روش تحقيق کمّي براي مسئله‌اي همچون ريشه‌هاي فرهنگي که ماهيتاً کيفي است، مؤلف را به‌ کلي‌نگري و تعميم‌دهي غيرمنطقي سوق داده است. به‌علاوه، انتخاب يک رويکرد خاص تاريخي ملهم از نظرية «استبداد ايراني» و نظرية «زوال انديشه سياسي» مؤلف را مبتلا به «خودشرق‌شناسي» و غفلت از فضايل اخلاقي ايرانيان کرده است. توجه به پديدة مهم انقلاب اسلامي و نحوه ورود و مواجهة مدرنيته به ايران، جزو پيشنهادهاي نگارنده است تا با نگاهي جامع به تفسير خلقيات ايرانيان پرداخته شود. مطالعة انتقادي اين کتاب ضرورت رهايي محققان از گفتمان شرق‌شناسانه و توجه به خلقيات ايرانيان در بستر «گفتمان علم بومي» را بيش از پيش آشکار مي‌کند.
کليدواژه‌ها: ريشه‌هاي فرهنگي ارتباط، خلقيات ايرانيان، صفويه، مغول، نظرية استبداد ايراني، محسنيان‌راد.