سخن آغازين

سخن آغازين

سخن آغازين

بداخلاقي انتخاباتي و انتظار از رئيس‏جمهور منتخب

در آستانه انتخابات رياست جمهوري اسلامي ايران، فضا و زمينه مساعدي براي بازنگري عملكرد دولتمردان نظام اسلامي فراهم آمده است. نقد منصفانه و به دور از هياهوهاي سياسي و بيان نقاط قوت و ضعف عملكرد دولت‏مردان، با هدف اصلاح روش‏هاي نيل به اهداف و اجتناب از قدم نهادن در كوره‏راه‏ها و بن‏بست‏هاي پيموده شده و تقويت نقاط قوت، و خدمت به مردم حداقل انتظاري است كه از نخبگان، شايستگان و فرهيختگان دلسوز نظام اسلامي مي‏رود.

ورود افراط‏گونه احزاب در جريانات سياسي و بزرگ‏نمايي بسياري از حوادث جزئي و سياه‏نمايي از خدمات بزرگي كه در طول انقلاب اسلامي در كشور صورت گرفته، نفي و تخطئه نامزدهاي رياست جمهوري به جاي ارائه برنامه‏هاي روشن و شفاف، شعارهاي غيرعملي و تا حدودي ناممكن كه فقط مصرف انتخاباتي دارد، استفاده ابزاري از جوانان و دختران بزك‏كرده و حتي ارزش‏هاي ديني، غافل شدن از مسائل و مشكلات اساسي مردم، رسيدن به قدرت به هر وسيله ممكن، ورود نخبگان كشور در بازي‏سازي‏هاي احزاب و جريانات سياسي و شارلاتانيسم مطبوعاتي، سهم‏خواهي احزاب سياسي، نزاع‏هاي بي‏پايه و اساسِ بزرگ‏نمايي شده به وسيله مطبوعات زرد، صَرف بيهوده هزينه‏هاي ملي در امور غيرضرور، هرز رفتن امكانات و سرمايه‏هاي ملي، تبليغات به سبك و شيوه غربي، اسراف، تبذير در تبليغات انتخاباتي، ايجاد يأس و دلسردي ميان مردم، همسويي با دشمنان دين و ميهن براي رسيدن به قدرت، و... از جمله فرصت‏سوزي‏ها و بداخلاقي‏هاي انتخاباتي است.

در اينجا، چند معيار و شاخص براي شناخت نامزد اصلح رياست جمهوري مي‏توان ارائه كرد:

1. هرگز در فرهنگ ديني ما دنبال كردن سياست ماكياولي و اينكه هدف وسيله را توجيه مي‏كند، روا نيست. از اين‏رو، نامزدهايي كه براي رسيدن به قدرت از هر وسيله‏اي استفاده مي‏كنند، و به سياه‏نمايي پرداخته، و از نمادهاي ديني و ملي و جوانان استفاده ابزاري مي‏كنند، و... طبعا نامزدهاي شايسته‏اي نخواهند بود.

2. امسال سال «اصلاح الگوي مصرف» است. در دين مقدس اسلام، بهره‏برداري از نعمت‏هاي الهي و زيبايي‏هاي زندگي مباح، روا و اسراف، زياده‏روي و تجاوز از حد، حرام و ناروا شمرده شده است؛ زيرا هر فردي در جامعه اسلامي، به تناسب امكانات، توانايي و كارآيي خود، در برابر جامعه مسئوليت دارد و ملزم به استفاده بهينه از نعمت‏ها و منابع طبيعي و خدادادي است. فرد اسرافكار به دليل عدم اجراي مسئوليت و تعهدات اجتماعي خويش و تضيع اموال عمومي و عدم استفاده درست و بهينه از امكانات موجود، بر پيكر جامعه ضربه مي‏زند. بنابراين، يكي از معيارها و شاخص‏هاي انتخاب اصلح، عدم اسراف و رعايت اعتدال در تبليغات است. بداخلاقي انتخاباتي، ريخت و پاش‏هاي بي‏مورد، بداخلاقي سياسي، سوءاستفاده از ارزش‏ها و هنجارهاي ديني، در جامعه از مصاديق اسراف و مورد نهي شارع مقدس قرار گرفته، و طبعا افرادي كه از اين‏گونه شگردها بهره مي‏گيرند، نمي‏توانند افرادي صالح باشند.

3. از ديگر معيارها و شاخص‏هاي انتخاب اصلح، توجه به عملكرد گذشته افراد، توجه به وضعيت فعلي افراد، پايبندي عملي به اصول و ارزش‏هاي ديني، نظام اسلامي و ولايت‏فقيه، جسارت و دشمن‏ستيزي، برنامه‏هاي عملي، روشن و شفاف، ارائه شعارهاي عملي و عملياتي و... مي‏تواند معيار خوبي براي تشخيص نامزدهاي اصلح باشد.

4. با عنايت به آموزه‏هاي ديني، سيره عملي و گفتاري معمار بزرگ انقلاب اسلامي و رهبر فرزانه انقلاب، افراد اصلح را مي‏توان از ناحيه دوستان و دست‏اندركاران نامزدها، نوع شعارها و عملكرد آنان، شعار براي دلخوشي دشمن و يا عظمت اسلام و اعتلاي كلمه «اللّه»، صداقت و خود را وقف خدمت كردن، برنامه انتخاباتي آنان، عدم وام‏داري به احزاب و گروه‏هاي افراطي، وام‏داري به مردم و مردمي بودن، مبارزه جدي و عملي با فقر، فساد و تبعيض و ... شناخت.

اما بر رئيس‏جمهور منتخب فرض است تا با دقت در نقاط قوت و ضعف نظام اسلامي، خود را وقف خدمت به مردم نموده، و هماهنگ با ساير قوا و با تلاش بي‏وقفه و خستگي‏ناپذير در مبارزه با فقر و فساد و تبعيض جدي بوده و با پرداختن به مشكلات اساسي كشور، انتخاب كارگزاران شايسته، خدوم، كارآمد، متعهد و وامدار مردم، نهايت همّت و جدّيت را مصروف دارد و بدين‏سان از مردم هميشه در صحنه نظام اسلامي قدرشناسي نمايد.

دبير گروه جامعه‏شناسي