سیدحسین نصر همچون سایر سنتگرایان، از منتقدان جدى مدرنیسم است. نصر نقد مدرنیسم را امرى الهى و وظیفه تمام متفکران الهى و اسلامى مىخواند. وى تنها به نقد نتایج و عوارض منفى مدرنیسم بسنده نکرده و پایههاى نظرى آن را متزلزل مىداند. به نظر وى، فراموشى واقعیت الهى، غیرقدسى شدن معرفت بشرى، جایگزینى خدامحورى با اومانیسم و فقدان معنویت از نقدهاى مبنایى به تمدن غرب است. تضعیف دین، ترویج بنیادگرایى، تخریب محیط زیست، علمگرایى، فردگرایى، بحران اخلاق، از دست رفتن هویت خانواده و دگرگون شدن مفاهیم آزادى، حقوق بشر و... از دیگر نقدهاى دکتر نصر است. نصر در معرفى جایگزین مناسب براى مدرنیسم ناتوان است. وى خیر مدرنیسم را عرضى و شرّ آن را ذاتى مىداند. پیشنهاد جایگزین دکتر نصر در مقابل مدرنیسم سنّتگرایى است که خود مولود غرب بوده و به مشکلاتى دچار است.
این مقاله با رویکرد تحلیلى و اسنادى به بررسى مدرنیته از منظر نصر مىپردازد.