Ma`rifat

مدعاى مقاله این است که اگر علم مدرن طبق انتقادات وارده، داراى هویتى فرهنگى و تاریخى و مقطوع از عقل و وحى است، پس علم دینى نیز با مرجعیت عقل، وحى و تجربه، و بازخوانى فرهنگ و تمدن و تاریخ اسلامى قابل طرح است. همچنین اگر علم دینى امکان تحقق دارد، علم ارتباطات دینى نیز قابل تأمّل است. در نهایت، با تحقق علم دینى و علم ارتباطات دینى، زمینه شکل گیرى جامعه دینى فراهم مى شود. از یافته هاى این پژوهش، ابتناى تحقق علم ارتباطات دینى بر تولید علم دینى، و ابتناى تحقق جامعه دینى بر علم ارتباطات دینى و علم دینى است. همچنین به سیره ارتباطى رسول اکرم صلى الله علیه و آله به عنوان نمونه اى محقق از ارتباطات دینى بین فردى استناد شده است که قابلیت استخراج اصول و مبانى علم ارتباطات دینى را داراست. در این پژوهش، از روش ساختارشکنى و واکاوى دریدا استفاده مى شود و جمع آورى داده ها نیز به شکل اسنادى است.