Ma`rifat

مقاله حاضر با پژوهش در آثار گفتارى و نوشتارى علّامه مصباح، امورى نظیر رابطه دنیا و آخرت، نیاز همیشگى به دین، جهانشمولى دین اسلام، و هدف و قلمرو دین را به عنوان مبانى دین‏ شناختى دیدگاه بدیع ایشان پیرامون علم دینى معرفى کرده و به توصیف و تحلیل آنها پرداخته است. به اعتقاد علامه مصباح، انسان ضرورتا و به ‏صورت همیشگى به دین نیاز دارد و دین اسلام که آخرین دین الهى به شمار میرود جاودانه است. با پژوهشى درون دینى، روشن مى ‏شود که دین نسبت به بیان حقایق خارجى تعهدى ندارد و مسائلِ توصیفى علوم طبیعى و انسانى، بالذات جزء دین نیست؛ چراکه رسالتِ اصلى دین، نشان دادن راه کمال ـ قرب به خدا ـ از طریق بیان حکم افعال اختیارى انسان است. در عین حال، توجه به هدف و قلمرو دین نشان مى‏دهد که دین به لحاظ احکام ارزشى در همه عرصه‏هاى زندگى انسان ـ ازجمله در علوم طبیعى و رشته‏ هاى مختلف علوم انسانى مانند مدیریت، فلسفه، سیاست و... ـ حضور دارد و به‏ راستى این‏گونه، مى‏توان علوم را شایسته نام دینى دانست.