This paper examines the servanthood of true believers and Shi'ites. With regard to the fifteenth, sixteenth and seventeenth signs of the true Shi'a and the righteous, Amir al-Mu'minan says:
«يَسْتَبْطِئُ نَفْسَهُ فِيالْعَمَلِ وَهُوَ مِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ عَلَى وَجَلٍ، يُصْبِحُ وَشُغْلُهُ الذِّكْرُ وَيُمْسِي وَهَمُّهُ الشُّكْرُ، يَبِيتُ حَذِراً مِنْ سِنَةِ الْغَفْلَةِ وَيُصْبِحُ فَرِحاً لِمَا أَصَابَ مِنَ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَة»؛
"They regard themselves as negligent and remiss in their deeds, and are not even assured about their righteous deeds; they invoke the name of God until morning, and thank God until night. When they go to sleep, they are afraid of a sleep of negligence, and they wake up in the morning while they are happy with the grace and mercy of God.”
این مقاله به بررسی جلوة بندگی مؤمنان و شیعیان واقعی می پردازد. امیرمؤمنان دربارة نشانة پانزدهم و شانزدهم و هفدهم شیعیان واقعی و پرهیزگاران می فرمایند: «یَسْتَبْطِئُ نَفْسَهُ فِی الْعَمَلِ وَ هُوَ مِنْ صَالِحِ عَمَلِهِ عَلَى وَجَلٍ، یُصْبِحُ وَ شُغْلُهُ الذِّکْرُ وَ یُمْسِی وَ هَمُّهُ الشُّکْرُ، یَبِیتُ حَذِراً مِنْ سِنَةِ الْغَفْلَةِ وَیُصْبِحُ فَرِحاً لِمَا أَصَابَ مِنَ الْفَضْلِ وَالرَّحْمَة»؛ خویشتن را در اعمالش مقصر و کندکار شمرد و از کارهای نیک خود نیز واهمه دارد. صبح می کند، درحالی که به ذکر خدا مشغول است؛ و شب می کند، درحالی که به سپاسگزاری از خداوند اهتمام می ورزد. هنگامی که به خواب می رود از خوابِ غفلت می ترسد و صبح از خواب برمی خیزد و از فضل و رحمت خدا که به او رسیده، خوشحال است.