The Principles of Islamic Democracy in the Qur’an and Hadiths
چکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
- نهجالبلاغه، 1379، تصحيح صبحي صالح، ترجمة محمد دشتي، قم، مشهور.
- صحيفه سجاديه، 1393، ترجمة مهدي الهي قمشهاي، قم، هاجر.
- بيانات رهبر معظم انقلاب، در: Khamenei.ir
- پاکنيا، عبدالکريم، بيتا، «خدمتگزاري به مردم در سيره و سخن امام حسين»، مبلغان، ش 46، ص 15ـ27.
- پورحسين، احسان، 1386، «جايگاه بيعت در انتخابات در نظام سياسي اسلام»، علوم سياسي، سال دهم، ش 39و40، ص 99ـ122.
- تميمى آمدى، عبدالواحدبن محمد، 1366، تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، قم، دفتر تبليغات اسلامي.
- توسلي نائيني، منوچهر، 1385، «جايگاه و نقش قانون اساسي در مردمسالاري اسلامي با نگاه به قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران»، پژوهشنامه انقلاب اسلامي، سالششم، ش 13، ص 73ـ84.
- جوادی آملی، عبدالله، 1375، «سیری در مبانی ولایت فقیه»، حکومت اسلامی، ش 1، ص 50ـ80.
- ـــــ ، 1394، تسنيم تفسير قرآن کريم، قم، اسراء.
- حائري، کاظم، 1989م، اساس الحکومة الاسلامية، بيروت، دار الاسلاميه.
- حرعاملي، محمدبن حسن، 1409ق، تفصيل وسائل الشيعه، قم، مؤسسة آلالبيت.
- حسينى شاهعبدالعظيمى، حسينبن احمد، 1363، تفسير اثناعشرى، تهران، ميقات.
- خرمشاد، محمدباقر و اسحق صيادرودکار، 1396، «امر به معروف، نهي از منکر و توسعه سياسي در جمهوري اسلامي»، پژوهشهاي راهبردي سياست، سال ششم، ش 23 (53)، ص 31ـ59.
- خواجه سروري، غلامرضا، 1395، «بررسي مقايسهاي مردمسالاري ديني در نگاه آيتالله خامنهاي و آيتالله شمسالدين»، پژوهشهاي راهبردي سياست، سال پنجم، ش 17، ص 10ـ37.
- خوانساري، آقاجمال، 1366، شرح غرر الحكم و درر الكلم، چ چهارم، تهران، دانشگاه تهران.
- شعباني، قاسم، 1374، حقوق اساسي و ساختار حکومت جمهوري اسلامي ايران، چ سوم، تهران، اطلاعات.
- صباغيان، علي، 1383، «مباني اسلامي حق حاکميت مردم در قانون اساسي جمهوري اسلامي»، فصلنامه پژوهشي دانشگاه امام صادق، ش 22، ص 92ـ113.
- طالقاني، محمود، 1362، پرتوي از قرآن، چ چهارم، تهران، شركت سهامى انتشار.
- طاهري، حبيبالله، 1369، تحقيقي پيرامون ولايت فقيه، قم، جامعة مدرسين.
- طباطبائي، سيدمحمدحسين، 1371ق، الميزان في تفسيرالقرآن، ترجمة سيدمحمدباقر موسوي همداني، قم، جامعة مدرسين.
- طوسى، محمدبن حسن، 1407ق، تهذيب الاحکام، چ چهارم، تهران، دارالکتب الاسلاميه.
- عيوضي، محمدرحيم، 1389، «مقايسۀ مردمسالاري ديني و ليبرال دموکراسي»، راهبرد ياس، ش 21، ص 291ـ311.
- قرباني، مهدي، 1390، «تحليل مفهوم دموکراسي غربي و مردمسالاري ديني»، معرفت، ش 168، ص 103ـ122.
- کلينى، محمدبن يعقوب، 1407ق، الكافي، چ چهارم، تهران، دار الكتب الاسلاميه.
- ليثي واسطي، عليبن محمد، 1376، عيون الحكم و المواعظ، قم، دار الحديث.
- مايکل کوک، آلن، 1386، امر به معروف و نهي از منکر در انديشۀ اسلامي، ترجمة احمد نمايي، چ چهارم، مشهد، بنياد پژوهشهاي اسلامي.
- مجلسي، محمدباقر، 1403ق، بحارالانوار، چ دوم، بيروت، دار احياء التراث العربي.
- محدث نوري، حسينبن محمدتقى، 1408ق، مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل، قم، مؤسسة آلالبيت.
- محمدي، منوچهر، 1380، «مردمسالاري ديني در نظام جمهوري اسلامي يا تئودموکراسي»، مجله دانشکده حقوق و علوم سياسي، ش 54، ص 137ـ158.
- مدرسزاده، مجدالدين، 1381، «شايستهسالاري در نظام سياسي علوي»، پژوهشهاي مديريت راهبردي، ش 28و29، ص 65ـ76.
- مشکات، محمد، 1382، «منابع، مباني و مؤلفههاي مردمسالاري ديني»، انقلاب اسلامي، سال چهارم، ش 9و10، ص 4ـ26.
- مصباح، وحيد، 1385، «نظم مردمسالاري ديني»، انديشه، سالدوازدهم، ش 5و6، ص 183ـ206.
- مطهري، مرتضي، 1371، پيرامون انقلاب اسلامي، تهران، صدرا.
- ـــــ ، 1376، سيري در نهج البلاغه، تهران، صدرا.
- مکارم شيرازي، ناصر و همكاران، 1374، تفسير نمونه، تهران، دارالکتب الاسلاميه.
- نوري، محمدموسي، 1383، «قانونمداري در سيره نبوي»، معرفت، ش 86، ص 23ـ33.
- يزدي، محمد، 1375، قانون اساسي براي همه، تهران، اميرکبير.
Copyright © 2022 The Author(s). This article is published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.

