Media Rituals from the Perspective of Islamic Teachings
/ Professor, Department of Sociology, Imam Khomeini Educational and Research Institute / sharaf@iki.ac.irچکیده و کلیدواژه فارسی (Persian)
- قرآن کریم. ترجمۀ محمدمهدی فولادوند.
- استوت، دنیل. ای (1393). دین و رسانه. ترجمۀ امیر یزدیان. قم: مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما.
- اسماعیلی، محسن و میرلوحی، سیدمحمد (1397). اصل فوریت اجرای شریعت توسط حاکمان و استثنائات آن بر پایه آیات و روایات. پژوهشنامه قرآن وحدیث، 23، 97ـ117.
- بیرو، آلن (۱۳۷۰). فرهنگ علوم اجتماعی. ترجمۀ باقر ساروخانی. تهران: کیهان.
- پستمن، نیل (1375). زندگی در عیش، مردن در خوشی. ترجمۀ صادق طباطبایی. تهران: اطلاعات.
- حسام مظاهری، محسن (بیتا). در خدمت و خیانت مناسک. در: جامعهشناسی تشیع، socio-shia.Com
- خجسته، حسن (۱۳۸۲). مناسک رسانهای الگوی تبلیغاتی دین در شبکههای عمومی رادیو و تلویزیون. پژوهشهای ارتباطی، ۳۶، 35ـ58.
- خجسته، حسن و کلانتری، عبدالحسین (1386). بررسی نسبت رسانه و دین (مطالعه موردی مناسک رسانهای)، در: دین و رسانه. به کوشش محمدرضا جوادی یگانه و حمید عبدالهیان. تهران: دفتر پژوهشهای رادیو.
- خجسته، حسن (۱۳۸۷). مناسکسازی دینی در رسانه (گفتوگو). اطلاعات حکمت و معرفت، ۷، 6ـ8.
- خجسته، حسن و احمدی، ظهیر(۱۳۹۷). اخلاق حرفهای و کاربردی رسانهها در جمهوری اسلامی ایران. پژوهشگاه فرهنگ، هنر و ارتباطات با همکاری اداره کل پژوهشهای اسلامی رسانه.
- دورکیم، امیل (۱۳۸۳). صور ابتدایی حیات دینی. ترجمۀ باقر پرهام. تهران: مرکز.
- ذکایی، محمدسعید و اسلامی، روحالله (۱۳۹۹). بازنمایی رسانهای مناسک زیارت اربعین در ایران (سالهای ۱۳۹۲-۱۳۹۶). تحقیقات فرهنگی ایران. ۵۰، 1ـ36.
- راودراد، اعظم (1386). تعامل دین و رسانه. در: دین و رسانه. به کوشش محمدرضا جوادی یگانه و حمید عبدالهیان. تهران: دفتر پژوهشهای رادیو.
- رباطی، ابوالفضل (۱۳۹۹). بررسی جامعهشناختی پیامدهای فربهی مناسک مذهبی. فرهنگ پژوهش. ۴۲، 65ـ92.
- رحمانی، جبار (۱۳۹۱). مناسک و آیینهای شیعی در هند. تهران: آرما.
- شامحمدی، رستم و پاسالاری بهجانی، فاطمه (۱۳۹۴). مناسک دینی از دیدگاه کلیفورد گیرتز (با تأکید بر کارکرد آنها). پژوهشنامه ادیان، ۱۸، 49ـ74.
- شرفالدین، سیدحسین (۱۳۹۴). سرگرمی رسانهای. قم: مؤسسۀ آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
- صرامی، سیفالله (1398). بازخوانی دلیل تعظیم شعائر؛ حکم، موضوع و متعلق. فقه. ۹۹، 6ـ29.
- طباطبائی، سیدمحمدحسین (۱۳۷۴). المیزان فی تفسیر القرآن. ترجمۀ سیدمحمدباقر موسوی همدانی. قم: جامعۀ مدرسین.
- علینیا خطیر، نادعلی (۱۳۹۰الف). حاکم اسلامی و اقامه شعائر دینی. حکومت اسلامی، ۶۱، ۱۶۳-۱۹۰.
- علینیا خطیر، نادعلی (۱۳۹۰ب). ماهیت شعائر دینی ـ سیاسی و فلسفه بزرگداشت آن. حکومت اسلامی، ۶۰، 131ـ154.
- عیسوند، یونس (۱۳۹۱). بررسی ادله، آثار و ملاک دو قاعدۀ حرمت اهانت به مقدسات و وجوب تعظیم شعائر. سخن جامعه. ۳، 47ـ62.
- کاظمی موسوی، احمد (۱۳۸۱). رویکرد علمای شیعه به شعائر و آداب عامهپسند. ایرانشناسی، ۱ (14)، 54ـ78.
- گوثالس، گرگور (۱۳۸۲). گریز از زمان ابعاد آیینی فرهنگ مردم. در: بازاندیشی درباره رسانه، دین و فرهنگ. ترجمۀ مسعود آریایینژاد. تهران: سروش.
- گیویان، عبدالله (۱۳۸۶). گلیفورد گیرتز و دیدگاه تفسیری او در باب دین و فرهنگ. مطالعات فرهنگی و ارتباطات. ۱۰، 1ـ28.
- ماهرو، زهرا و ساداتکشاورز، زهرا (۱۳۹۶). رسانه و دین: بررسی آثار و کارکردهای نمایش مناسک دینی در رسانهها. رسانه، ۱۰۶، 43ـ62.
- مرتضوی، سیدابراهیم و زارعی، زهرا (1401). بررسی روشهای تربیت غیرمستقیم مناسک دینی از منظر روایات معصومین(ع). معارف اهلالبیت، ۱، ۷۷-۹۶.
- مصطفوى، حسن (1368). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- مطهری، مرتضی (1382). یادداشتهای استاد. چ سوم. تهران: صدرا.
- مطهری، مرتضی (1386). مجموعه آثار. تهران: صدرا.
- معتمدی، بشیر (۱۴۰۱). دین تلویزیون. تهران: آرما.
- منتظری، حسینعلی (1409ق). دراسات فی ولایۀ الفقیه و فقه الدولۀ الاسلامیه. چ دوم. تهران: مکتب الاعلام الاسلامی.
- هاشمی شاهرودی، سیدمحمود (۱۳۸۹). فرهنگ فقه مطابق مذهب اهلبیت(ع). قم: مؤسسۀ دائرۀالمعارف فقه اسلامی.
- همیلتون، ملکم (۱۳۷۷). جامعهشناسی دین. ترجمۀ محسن ثلاثی. تهران: تبیان.
- هوور، ام. استوارت و لاندبای، نات (۱۳۸۵). رسانه، دین و فرهنگ. ترجمۀ مسعود اولیایی. تهران: سروش
