این مقال، به بحث از تمایلات و لذایذ گذراى مادى و لذتهاى ماندگار و جاودان اخروى و نیز پیامد پیروى از هریک از آنها مىپردازد. انسان در زندگى دنیایى، همواره در سر دو راهىهاى پیروى از لذایذ گذرا و مادى دنیایى از یک سو، و لذتهاى ماندگار و جاودان اخروى از سوى دیگر قرار مىگیرد. به حکم عقل، فطرت و یا غریزه برخى افراد در بسیارى اوقات، لذتهاى گذراى دنیوى را بر لذتهاى ابدى و ماندگار اخروى ترجیح مىدهند و بدین سان، در فسق و فجور غوطهور و آخرت خویش را به دنیاى فانى مىفروشند. این گروه، بهرهاى از تقواى الهى ندارند. برخى دیگر، به حکم عقل،لذتهاى ماندگار اخروى و سعادت قرین شدن با خدا و اولیاى الهى را بر لذایذ فانى و زودگذر مادى و دنیایى ترجیح مىدهند. این گروه برخوردار از تقواى الهى و پیرو عقل و خرد هستند و بدین سان، نفس اماره خویش را مهار کرده، خود را قرین سعادت نمودهاند.