علّامه طباطبائى، فيلسوف واقع گرا و مطلق گراى اخلاقى

ضمیمهاندازه
3_OP.PDF335.71 کیلو بایت

سال بيست و چهارم ـ شماره 210 (ويژه فلسفه اخلاق)

عباس گرائى / كارشناس ارشد فلسفه مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره

abbasgeraei@gmail.com

دريافت: 25/8/93               پذيرش: 11/12/93

چكيده

يكى از پرسش هاى اساسى درباره گزاره هاى اخلاقى اين است كه آيا گزاره هاى اخلاقى بيان كننده واقعيتى عينى هستند و از وجود رابطه اى واقعى گزارش مى دهند يا اين گزاره ها سرچشمه اى واقعى ندارند و صرف نظر از دستور و توصيه، احساس و سليقه، و توافق و قرارداد از واقعيتى سخن نمى گويند؟ واقع گرايان قايل به سرچشمه اى واقعى براى احكام اخلاقى هستند و غيرواقع گرايان چنين سرچشمه اى را نمى پذيرند. يكى از پيامدهاى اين بحث قائل شدن به مطلق بودن احكام اخلاقى ـ در صورت واقع گرا بودن ـ يا نسبيت در اخلاق ـ در صورت غيرواقع گرا بودن ـ است. در اين تحقيق با روش تحليلى ـ توصيفى نشان مى دهيم كه علّامه طباطبائى با قايل شدن به سرچشمه اى واقعى براى احكام اخلاقى، فيلسوفى واقع گرا و اطلاق گراى اخلاقى است.

 

كليدواژه ها: مفاهيم اخلاقى، گزاره هاى اخلاقى، واقع گرايى اخلاقى، غيرواقع گرايى اخلاقى، مطلق گرايى اخلاقى، نسبى گرايى اخلاقى.

 

 

 

سال انتشار: 
24
شماره مجله: 
210
شماره صفحه: 
31