بازكاوى عوامل توسعه رزق در اسلام

ضميمهاندازه
4_OP.PDF365.94 کيلو بايت

سال بيست و چهارم ـ شماره 212 (ويژه جامعه ‏شناسى)

محمد فولادى / استاديار گروه جامعه شناسى مؤسسه آموزشى و پژوهشى امام خمينى قدس سره                    fooladi@iki.ac.ir

سميه خارى آرانى / كارشناس ارشد الهيات علوم قرآن و حديث دانشگاه كاشان                           .khariarani@yahoo.com

دريافت: 16/2/93               پذيرش: 30/9/93s

چكيده

انسان موجودى اجتماعى و براى تداوم حيات زيستى خويش، نيازمند تأمين معاش و تلاش براى كسب روزى است. در نگاه دينى، بايد همه همت و تلاش انسان مؤمن و پارسا، كسب روزى حلال باشد. كسب روزى حلال، همچون همه امور زندگى، نيازمند كار، تلاش، فعاليت، و شكران نعمات خداى متعال است. مقاله حاضر با رويكرد تحليلى و اسنادى، به تحليل و بررسى عوامل توسعه رزق از نگاه قرآن و روايات مى پردازد. يافته هاى پژوهش حكايت از اين دارد كه خداوند متعال براى همه موجودات عالم، رزق و روزى معينى قرار داده است. كسب روزى حلال، علاوه بر تلاش و فعاليت، در گروى انجام و يا ترك برخى اعمال است؛ آدمى با انجام برخى اعمال درست و نيكو، رزق و روزى حلال خود را زياد و با انجام برخى اعمال ناصحيح و بعضا حرام، نه تنها از كسب روزى حلال محروم كه ممكن است دچار فقر، فلاكت و تنگدستى شده، از مسير هدايت دور شود. ازآنجاكه خداى متعال، روزى همه جنبندگان را تضمين نموده است، انسان هرگز نبايد نگران كسب روزى خويش باشد و تلاش براى كسب روزى، نبايد او را از تكاليف واجب دينى خويش محروم سازد.

كليدواژه ها: رزق، روزى، گشايش روزى، فقر و تنگدستى.