تشبه به خدا؛ غايت نهايى فلسفه

ضميمهاندازه
2.pdf886 کيلو بايت

سال بيست و ششم ـ شماره 232 (ويژه فلسفه)

محمدسالم محسنى / دكترى فلسفه اسلامى جامعة المصطفى العالميه        ms.muhseni@yahoo.com

حبيب اللّه احسانى / دانشجوى دكترى انديشه معاصر مسلمين جامعه المصطفى العالميه  hasibehsani@gmail.com

دريافت: 2/6/95               پذيرش: 29/11/95

 

چكيده

شناخت حقيقت و استكمال انسان از راه دانستن حقايق هستى، از اهداف فلسفه به شمار مى رود؛ اما برترين هدفى كه براى فلسفه بيان شده است، تشبه انسان به خداست. بسيارى از فيلسوفان اسلامى خداگونه شدن انسان را به عنوان غايت نهايى فلسفه معرفى كرده اند. هدف پژوهش حاضر اين است كه تشبه انسان را به خدا به عنوان غايت نهايى فلسفه مورد بحث قرار داده و اهميت و جايگاه آن را در فلسفه اسلامى بخصوص حكمت متعاليه نشان دهد. اين مسئله در آثار فيلسوفان، بيشتر در تعريف فلسفه بازتاب يافته است. در اين ميان، فلسفه اسلامى اهدف گوناگونى را براى فلسفه برمى شمارد، لكن در نهايت به خدامحورى منتهى شده و غايت نهايى خود را در تشبه انسان به خدا تعريف مى كند. غايت متعالى تشبه به خدا با اينكه در نگرش فيلسوفان ماقبل صدرايى مشاهده مى شود، اما بر اساس اصول و مبانى حكمت متعاليه بهتر قابل تبيين و توجيه است. در اين نوشتار از روش توصيفى ـ تحليلى استفاده شده است.

 

كليدواژه ها: تشبه به خدا، استكمال نفس انسان، تعريف غايت محور، غايت فلسفه.